Yorgunum..

  • Konbuyu başlatan Hüda_i gülü
  • Başlangıç tarihi
H

Hüda_i gülü

Guest
Yorgunum..
Yaşamaktan değil ama yaşatmaktan..
Didinmekten,gözümde canlansa bile yaptıklarım..
Zayıflığımın tepesinde şovalye rengine bürünmekten..
Nerede olduğumu bilsem bile..
Yorgunum..
Artik yoruldum..
Yaptıklarımdan değil yapamadıklarımdan..
Yaşamadıklarımdan, yaşatamadıklarımdan..
Yıprandım, kırıldım, eğildim..
Kestirip atamadıklarımdan ve attıklarımı unutamamaktan..
Yorgunum..
Artik yoruldum..
Hissettiklerinden değil hissetmediklerinden..
Kafesleri kırmak zorunda olduğundan,
İstemesem de gerildim, kızdım..
Sıkıldım sevgimi kanıtlamaktan..
Yorgunum..
Artik yoruldum..
Anlatmaktan seni, onu, diğerini..
Anlatamadım, dinletemedim..
Kimim ? Neyim ben ?
Beklemekten sıkıldım...
Ne zaman sıra bana gelecek dinleneceğim diye..
Yorgunum..
Artik yoruldum..
Yürümekten karıncanın ağırlığıyla..
Mutsuzum..
Gösteremediğim için geçtiğimiz yerleri..
Ben her adımını yaşasam bile yolculuğun..
Farkında olamamandan..
Yoruldum..
Yorgunum sevmekten..
Sığmadığı için tek bir yüreğe..
Tutulamadığı için bir çift elle..
O yüzden, iki kişilik yoruldum..

 

|Ⓢєччαh|

MiM
Yönetici
Admin
Tema üyesi
Ynt: Yorgunum..

teşekkürler hüdai gülü, hoş bi şiirdi. ama şairini yazmayı unutmazsanız daha güzel olur ablam.
 
Üst