Y/anıLma !

...Tefekkür...

Hüznüm yüreðime dokunan dûamýn sûkûtudur...


dokunma artık yüreğime,

kalemin, kelamından keskin

nazarın uzaklığından...

yakınlığın yakışından…

derin yaralar açan bir hezeyanın eşiğinde,

hicret izni beklerim ben,

sessizce,

sabırla…



harflerin sıcaklığında yanıyor dilim

susmak hiç bu kadar kalbime dilenmemişti.

ah yar sözü,

haydi anlatıver tüm seslerin alıp başını gittiği yeri

sekinet inen o dağı,

içini tur-i sina yapmanın bedelini.



babamın diline duanın dokunduğu vaktin biriydi

kaderime aşk’ın böyle yazılışı,

kabul edilmiş duaların ahirinde, aşk’a adanayım diyedir gelişim

aşk’ı adayarak olmasın gidişim.



beyazına siyahi kelimeleri ulamışım hayatın,

bulanmış mı içimdeki akıp giden nehir?

kurumuş mu içime can veren deniz?

duyuyorum uzaklardan gelen çığlıkları,

ölünün kaçıncı günüdür acaba toprağın altında,

kaç gece hesapsız soluklarının hesabını veremedi?

heyhat,

beni mi çağırıyor bu ses,

y/anıldım mı?

y/andım mı?

y/anacak mıyım?

-ölümle/ ölümü…-



nokta!


Sare Nokta
 

[TB] Benzer konular

Üst