Vakt-i Kül...

FeRSaH

Biz Hakk’a gönül vermiþ aþk insanlarýyýz!
Bir kül’ün evveline şahit olarak:

Dilimden tüten kelimelerin narında tükenirken,
Suya eğildim yükümden.
Suretinden siretine aksederek hecenin,
Vahdetine erdi sırrım.

Cehrinden eğilerek kelimelerin kıyamına,
Kesretten ötesi seyr-i aşk nalesindeydim.

Gözlerin… Gözlerin.
Ne derin bir kuyu,
Kolundan Cebrail mi tuttu?
Düşmemişsin?

Maddeye meydan okuyan da sen!
Ey evvel-i kül olan,
Ahirine ayine tut.
Ahir-i cemalinin sırrına ermeye bin can kurban.

Dilimden düşürdüm işte,
Tevbemi de,
Bir Arafat gününde,
Teşne ruhum bi’haber,
Vuslat hangi yere?

Zem!
Bir sure derinliğine insem,
Ve tutsam duanın ellerinden.
Su demeden,
Bilsem.
Zem zem…
Bir yudumda inşirah’a ersem…


Vavlığıma sığınarak.

Semada ebabiller,
Aşk uğruna cenkteler.
Binlikten birliğe
Varlıktan yokluğa
Kulluktan kül'lüğe…
Dar-ı dünya yolculuğunun son demindeler…


Ve ey Aşk;
Tut yüreğimden,
Bana kül’ün ahirini göster!

(Rehgüzar / H. Ezel Şenol)
 
[TB] Benzer konular Forum Tarih
M Güllerin Efendisine 0 1K
Ö Yürek esintileri 8 2K
T Arşiv 0 452
K İlginç Fotoğraflar 13 2K
B Haftanın Konusu... 0 2K

[TB] Benzer konular

Üst