Sevgiliye Selam

  • Konbuyu başlatan melllekk
  • Başlangıç tarihi
M

melllekk

Guest
Bir geç kız var ilerde Çam ağacına arkasını vermiş.İçinde bulunduğu ortam ile uyum içersinde olan yosun yeşili gözleri hafif kısık. Belli ki ruhu başka yerlere uzanmış. Sık ağaçlar, aralarında bulunan küçük boylu otlar da ona eşlik edercesine sükutu dinliyorlar sessiz...

Neydi acaba edası da kalbi gibi ince genç kızı derinden düşündüren ve bembeyaz örtüsünün çevrelediği yüzünde hüznü çizginleştiren? Evet.. evet, yüzündeki ulvi mana, tatlı hüzün bakışlarındaki esrar anlatıyordu ruh dünyasını..

Ve hoş bir şekilde terennüm ettiği ''Esselatü vesselamü aleyke ya ResulALLAH'' nağmesi de anlatıyordu sevdiğini!

Kim bilir kaç gece, "güzelliği, ulviliği tarif edilemez yüzü" seyretmek hayaliyle uzanmıştı yatağına. Kaç kere ism-i mübarekini andığı zaman kalbinin sancılanmasını, burnunun sızlamasını hissetmişti. Şimdi damla damla yanaklarına süzülen yaşlar cevap veriyordu kelimelerin aciz kaldığı hengamda. Ve " acaba O da beni seviyor mu?" endişesiyle bir çocuk masumluğunda büzülen dudakları da..

Duygularının şaha kalktığı demde, okşarcasına esen rüzgarla, bir derviş edasıyla salınan ağaçlarla birlikte selam yolluyordu Sevdiğine: "Esselatü vesselamü aleyke ya HabibALLAH."

 

[TB] Benzer konular

Üst