Musalla Taşında Ömrüm

  • Konbuyu başlatan Meltem Büþra
  • Başlangıç tarihi
M

Meltem Büþra

Guest
Bir musalla taşı kadar soğuk hayat
İliklerime kadar (ölümü d)üşüyorum
Acının, en büyük payını aldım yanıma
En yakışanı benim şimdi hüzn'e

Ölüm ve hüzün; iki sevgili...
Hüzün bensem, elimden tutan ölüm
Her gece yanağıma bi buse konduran
Ölümün sessiz aralığı

Şimdi bir musallaya yatırıyorum ömrümü
Terkeden, deli düşlerim...
Varla yok arası bir duruşum a'rafta
Kanıma düşen küf kokulu bir mazi

Susmayı yeğledim yine
İsyanım suskunluğumu aştı
Kaç kez hadsiz olarak sustum
Ve kaç kez ölçüsüzce baş kaldırdım
Her defasında düştüm
Elimden tutan olmadı
Ben hüznümü yalnızlığa vurdum
Belki de esir ettim
Pişman değilim

Hüzün ki, yalnızlığın şarkısını bestelermiş dünyada
Şimdi bağıra bağıra şarkılar söylüyorum hayata
Şiirleri bir kenara bıraktım, kimseye "ah" etmeden
Nice 'ben'leri not düştüm ardımdan şehre

Bugün de bu şehrin asi çocuğuyum
Ne intiharlar bastırır beni
Ne de isyanlar
Çok d/üşü(n)düm
Soğuk bir musallaya teslimim şimdi


Meltem Büşra / Dilhane Dergisi
 

[TB] Benzer konular

B

beyaz_meleq

Guest
Ynt: Musalla Taşında Ömrüm

siz mi yazdınız bu şiiri çok güzel ve anlamlı
 
M

Meltem Büþra

Guest
Ynt: Musalla Taşında Ömrüm

:) Evet, ben yazdım. Beğendiğinize sevindim.
 
Üst