Gönül yanmalı, ruhun feyziyle çoşmalı, aşka adanmalı!

Mustafa Cilasun

Sevda, muhabbete hasredilen tavdýr, harý rýzadýr!
Nefes her lahzada ona koşmalı
Müddetince sabırla durulup, kanaatle ram olmalı
Korkulardan arınmalı, yeisten kurtulmalı, meşk içinde cehdiyle uğraşmalı
Varlık adına enaniyete kapılmadan, taassubiyete bulaşmadan maşuk için yanıp yakarmalı

Kalbin bir efendisi vardır
Rahmet sigasında asıldır, rehberiyette noksansızdır
Onu tanımadan ve hatta hakkıyla anlamadan sakınan sineler elbette kuraktır
Nefs senin emrine amade bırakılan sanıktır, iradene ve azmine güvenirsen esen ve sağlıktır

Anlamadan inanmak olmaz
Gönül bu minval üzre asla durulmaz, boşlukta yaşanmaz
Hak taklit içinde ki ruhunda barınmaz, edep pişikinliş ile barışık olamaz
Aşk,halin demidir, gönül için şirazedir, nefs için mürebbidir, akıl içinde zan arlanmaz

Güle nazar et, bülbüle temaşa et
Suhuletle suskun melallerini, hicran içinde ki figanı seyret
“Merhanetten maraz doğar” derler, basireti göremezden gelirler, arife meylet
Alimi yargılama, ilme zan ile yaklaşma, haddi bilmek erdemdir, nafilede ikame eyleme

Mustafa CİLASUN
 
Üst