Forum > Türkiyeden manzaralar/notlar

Giresun

<< < (3/5) > >>

Mercan:
Espiye
Tarihçe

Espiye'nin oldukça eski bir tarihi vardır. XIII. Yüzyılın ilk yansında Trabzon Rum İmparatorluğu döneminde kurulduğu sanılmaktadır. Espiye' de Milattan sonra birinci Yüzyılda bakır madeni bulunmuş ve işlenmiştir. Espiye O tarihlerde yerleşim merkezi olarak kullanılmış olup Cenevizlilerden de kalma eserleri vardır.

Cenevizlilerin bölgede uzun süre kaldıkları, Espiye ve Tirebolu çevresinde üç şehir anlamına gelen TRİPOLİS (Üç Kale) kurdukları bilinmektedir.

Fatih döneminde Osmanlı topraklarına katıldıktan sonra idari taksimatta Dikmen Melikliği olarak yer almıştır. Önceleri Tirebolu ilçesine bağlı bir nahiye olan Espiye 1957 yılında çıkarılan bir kanunla ilçe olmuştur.

Coğrafi Konumu

Yüzölçümü 230 kilometrekare olan ilçe, Keşap, Tirebolu, Güce, Yağlıdere ilçeleri arasında sahilde kurulmuştur. En yüksek noktası 2528 rakımı île Zuhur tepesidir. Arazi genel olarak derin vadilerle yarılmış, çok engebeli bir yapı arz etmektedir. Yüksek kesimlerden Karaovacık Vadisinde önemli düzlükler yer alır.

Önemli tepeleri, Zuhur tepesi, Çakıldağı, Sırataş tepesi, Yanıklı, Kürün, Olucar, Keldağı ve Top Tepedir. En önemli akarsu, Gelevera (Özlüce) deresidir. Bitki örtüsü yönünden zengin olan yörede, 17464 hektarlık alan ormanlıktır. Başlıca ağaç türleri, kestane, meşe, kayın, köknar, sarıçam ve ladindir.
Turistik Değerleri

Bir kıyı kasabası olan Espiye'de ilçe teşkilatı 1957' de kurulmuştur. Tarihi eseri az olan ilçenin önemli yaylaları çakıl, Günlük, Karadoğa, Karaovacık yaylalarıdır.

Espiye ilçe olmadan önce Tirebolu' nun üç kalesinden biri olan Andoz kalesi, bilahare Espiye sınırlan içerisinde kalmıştır. Bugün 1. Derece Arkeolojik sit durumunda olan Andoz Kalesi, Yağlıdere'nin 3 Km. batı kıyısında ve kısmen ayaktadır. Espiye Merkez cami de diğer bir tescilli eski eserdir. Bunlardan başka Şahinyuva köyündeki kilise, Espiye' ye 4 Km. mesafedeki zefre mevki'nde Cenevizliler den kaldığı söylenen bir tersane kalıntısı bulunmaktadır.

Mercan:
Eynesil
Tarihçe

Eynesil İlçesi Görele ilçesine bağlı bir bucak iken, 1960 yılında ilçe olmuştur.

İlçenin adını nereden aldığı konusunda yazılı bir kaynak yoktur. Yalnız bu adı Türklerin bölgeye yerleşmesinden sonra aldığı sanılmaktadır.

16.ncı Yüzyılın sonlarında yaşamış olan Osmanlı Coğrafyacılarından Mehmet Aşık, eserinde, Trabzon ve Giresun arasındaki bölgede Türk halkından mühim bir kısmının çepnilerden meydana geldiğini ve bölgenin batı ile güney tarafındaki dağların çepni dağları adını taşıdığını yazmaktadır.

Yine Yavuz Sultan Selim devrine ait Trabzon tahrir defteri, Giresun Bölgesindeki halkın çoğunluğunun Türk olduğunu açık bir şekilde göstermektedir. 1515 yılında yazılan bu deftere göre, Ordu-Giresun, Giresun-Torul, Görele-Eynesil arasındaki yörede çok yoğun bir Türk nüfusu görülmekte ve burası Vilayet-i çepni adını taşımaktadır.
Coğrafi Konumu

Giresun ilinin 15 ilçesinden biri olan Eynesil, Kuzey kıyı şeridinde ilin en doğu ucunda Trabzon'a sınır, 46 kilometrekarelik yüz ölçüme sahip bir ilçedir. Önemli sayılacak, dağ, ova ve akarsu yoktur. İklim tipik Karadeniz ikliminin bütün özelliklerini taşımaktadır. Bol yağış almasının sonucu geniş bir bitki örtüsü ile kaplanmıştır.
Turistik Değerleri

Eski bir koloni yerleşmesi olan Eynesil' in Kalesi İlçenin en önemli eski eseri olup birinci derece Arkeolojik sit statüsündedir. Altında mağaralar bulunan kale kısmen tahrip olmuştur.

Eynesil' deki diğer tescilli yapılar olarak H. 1266 yılında yapılan Oğuz1 lu oğlu hamamı Çeşmesi ve Ören köyü köprüsü sayılabilir.

Mercan:
Görele
Tarihçe

Şimdiki Görele' nin bir kilometre doğusunda philokaleia şehri bulunuyordu. Görele, Cenevizliler tarafından bir sömürge koloni şehri olarak kuruldu ve "Gorelle" adım taşıyordu. Osmanlılar zamanında bir süre "Yavebolu" adıyla anıldı. (Yerinde olmayan şehir anlamına gelmektedir.)Şehrin bir başka adı da Elevi' dir. Çevrede"Elevü" şeklinde söylenir.

İlk yerleşim yeri Eynesil ilçesinin 3 Km. doğusunda kendi adıyla anılan kalenin bulunduğu yerdir. Daha sonra çeşitli yer ve bağlılık değişiklikleri göstermiş, 1771 yılında şimdiki yerine yerleşmiştir.

Görele1 de 1879' da Trabzon' a bağlı olarak ilçe teşkilatı kuruldu. 1923 yılında Giresun il olunca Tirebolu İlçesi ile birlikte Giresun' un ilçeleri arasında yer aldı.
1916 Rus işgal bölgesi altında kalan Görele, 13 Şubat 1918 tarihinde Civar bölgeleri ile birlikte bu işgalden kurtulmuştur.
Coğrafi Konumu

Güneyinde Çanakçı, Gümüşhane Torul, Doğusu Eynesil ve Trabzon İli Şalpazarı ilçesi batısı Tirebolu ve Doğankent ilçeleri ile çevrili olan ilçe Karadeniz' in kıyı şeridinde kurulmuştur.

Bölgenin % 95'i dağlarla kaplıdır. Başlıca dağları Sis ve Haç dağlarıdır. Akarsular arasında, Görele deresi, Çavuşlu deresi ve Çömlekçi deresi bulunur.

İlçe 4.ncü derece deprem kuşağında olup, doğal afetlere maruz kalabilecek bir yapı arz eder. Bitki örtüsü çoğunlukla fındık ağacıdır. Orman ürünleri arasında ladin, kayın ve kızılağaç başta gelir.

İklim Giresun yöre ikliminin aynısıdır. Ancak yüksek kesimlere kış mevsiminde biraz daha fazla kar yağışı olur. Yüz ölçümü 290 kilometrekaredir.
 

Turistik Değerleri

Görele'de 1918 yılındaki Rus - Osmanlı harbinde Rusların mağlup olduğu Haç dağındaki Kanlıdere muharebe yeri, Görele yerleşmesine 6 Km. uzaklıkta olup, görülmesi gereken bir yerdir.

Görele' de ayrıca dikkat çeken, eski eserler arasında Kuşçulu köyündeki Türbe, Çavuşlu'daki Kuğu oğlu Süleyman Ağa Türbesi, Kırıklı Köyündeki mezarlık sayılabilir.

 

Mercan:
Güce
Tarihçe

İlçenin Cumhuriyet öncesi tarihi hakkında bilgi veren kaynak yoktur. Ancak Osmanlı' ların kuruluş yıllarında doğu Anadolu'dan gelen Güceftaroğulları denilen bir sülalenin ilçeye yerleştiği ve Güce isminin buradan geldiği bilinmektedir.

Önceleri Tirebolu ilçesine bağlı bir belde iken 1990 tarihinde İlçe olmuştur.

Coğrafi Konumu

Bu ilçe'de de düzlük arazi yok denecek kadar azdır. En yüksek noktası 2120 metre ile Ciritlik tepedir. Bölgede ayrıca, Çal dağı, Ali Tepe, Pehlivan tepe, Şıh tepe, Çivil tepe, Gürcü tepe ve Hambartepe gibi tepeler vardır.

Özlüce ve Gelevera dereleri önemli akarsulardır. İlçede ekonomik değeri bulunmayan Bakır, Kurşun ve çinko damarları bulunmaktadır. İlçede 600 metre yüksekliğe kadar tarım alanı kullanılabilmekte, bu yükseltiden sonra ormanlık bölge, çalılık alanlar ve nihayet yaylalar gelmektedir.

Mercan:
Keşap
Tarihçe

Adının anlamı ve hangi dilden geldiği tam olarak bilinmemektedir. Ancak Farsça "Keş ve ab" kelimelerinden oluştuğu sanılmaktadır. Romalılar devrinde "Cassicipi" olduğu da sanılmaktadır.

Keşap, Cumhuriyetin il''nından sonra Giresun İline bağlı bir Nahiye durumuna getirilir. 1945 yılında ise İlçe statüsünü alarak Giresun' a bağlanmıştır.

1461 yılında Bölgenin Türk hakimiyetine girmesinden sonra Rumlar Keşap1 ı terk etmişlerdir. 1920 yılına kadar burada iki toplum bir arada yaşamıştır. Bazı kaynaklara göre 1774 yılında Keşap ve civarında Devlet hakimiyeti iyice kaybolduğundan bazı derebeylikler türemiş ve bunlar birbirleri İle sürekli bir mücadele içine girmişlerdir.

Milli mücadele döneminde Hüseyin Avni Bey ve Gazi (Topal) Osman Ağa1 nın önderliklerinde 42 ve 47 nci alayları kuran yöre halkı Atatürk' ün övgüsüne layık büyük zaferlere imza atmışlardır.

Coğrafi Konumu

Yüzölçümü 222 kilometrekareyi bulan Keşap ilçesi, Giresun1 a 10 Km. Mesafede sahilde kurulmuştur.

Alanı üçgene benzeyen İlçenin Güneybatısında Giresun Merkez' i ve Dereli, Doğusunda Espiye, Güneydoğusunda ise Yağlıdere ilçeleri yer alır.

Arazi yapısı tamamen engebelidir. Dağlar ve tepeler arasında derin vadiler bulunur. İlçe Merkez, Karabulduk ve Yolağzı diye üç coğrafi bölgeye ayrılır. En yüksek yerleri, Geçit Köyü, Karadağ, Karatepe, Ocak, Bozarı, Armelit, Sancaklı, Töngel, Topgediği, Demirci, Evliya ve Kabak tepeleridir.

Denize dökülen dereler arasında en önemlileri, Kargın, Tutyalısı, Taflan, Keşiş, Keşap, Torağzı, Kömürlük, Yolağzı, Killik ve Değirmenağzı dereleridir.

İlçenin yıllık yağış ortalaması 1390 M3 dür. Yıllık sıcaklık ortalaması ise 17 derecedir. Karlı gün sayısı ortalama 10' dur. En sıcak ay Temmuz ayı ve en soğuk ay ise Ocak ayıdır. Yıllık nem oranı ise bölgede % 75'tir. Aksu deresi ve Çamburnu arasında kalan bölgede kumsal sahiller yer yer görülmektedir.

Turistik Değerleri

Keşap İlçesinde bilinen tescilli eski eser bulunmamaktadır. Buna karşın Hisarüstü köyündeki mezarlık, Yolağzı köyündeki Hüseyin Efendi Türbesi. Armutdüzü köyündeki Kilise ve Erköy köyünde halen İlkokul olarak kullanılan Kilise yapısı incelenmesi gereken eski eserlerdir.

Navigasyon

[0] Mesajlar

[#] Sonraki Sayfa

[*] Önceki Sayfa

Sitemap 
Tam sürüme git