Haziran 25, 2019, 01:30:36
Haberler:

De ki: (Sizi imana davet ettiðimiz) O (Allah) çok esirgeyicidir; biz O'na iman etmiþ ve sýrf O'na güvenip dayanmýþýzdýr. Siz kimin apaçýk bir sapýklýk içinde olduðunu yakýnda öðreneceksiniz! (Mulk -28)

ÖyLe Bir YoL ki....

Balatan ...Tefekkür..., Nisan 17, 2010, 04:24:22 S

« nceki - sonraki »

0 ye ve 1 Ziyareti konuyu incelemekte.

Aa git

...Tefekkür...






Öyle bir yol ki.. Ne ten,ne can,ne yar,ne yaren..!!!

Ben, seni aramak ve bulmak için düþtüm yollara… “Aramakla bulunmaz…”diyen söze aldanmadým.

Bakmadým sözün bu yanýna….

Susuzluðumu hissediyorsam bana deðildi bu söz. Zîra devamýnda “Bulanlar; ancak arayanlardýr…” ümidini fýsýldayan bir ses vardý. Ve ben o sese uyup düþtüm yollara…

Çünkü içimdeki bu hasret ateþini sen yaktýn. Bu çaðýltýlý “ara ve bul” sesi senden geliyordu…

Bu senin çaðrýndý. Nasýl dururdum zincirlerimle… Nasýl beklerdim hapishanemde…

Kýrdým zincirlerimi, yýktým duvarlarýmý…

Düþtüm yola…

Artýk bir yolcuyum ben de…

Ezelle ebed arasýnda yoldayým þimdi. Seni arýyorum ama bilirim ki yoldaþým da yine sensin.

Çünkü sen olmasan ne yol olurdu ne yolcu.

Ne kadar yol yürüsem önüm kapý ardým kapýydý… Sesleniþim sanaydý bu yüzden: “Aç kapýný ben geldim!” diye… Seni bulduðum, bildiðim her yerde, her nesnede rengin vardý, kokun, sesin. Ama hiç biri sen deðildin.

O yüzden baygýn kokularýyla sermest olsam da gülün bir bir solup düþtü yapraklarý…

Hangi suyu içsem daha da susadým. Hangi ekmeði yesem daha da acýktým.

Hangi Züleyhâ’nýn vuslat kapýsýnda bulsam kendimi, bir hiçlik kuyusuna düþtüm. Düþtüm dünya gayyasýna, düþtüm.

Düþmeyen kalkmaz, yitirmeyen aramaz ki…

Düþtüm, kalkacaðým, yitirdim arayýp bulacaðým.

Baþý dumanlý daðlara düþüyor yolum, denize koþan sulara… Toprakla buluþan yaðmura…

Açan çiçeðe, uçan kelebeðe… Seni soruyorum.

“Daha git…” diyorlar…

Gidiyorum vadiler aþýyorum, yanardaðlar gibi kalbimin ateþini salýyorum her yere…

Haramiler çýkýyor önüme…

“Dur, bekle…”diyorlar. Ama ben, akan sulara, yýldýzlara bakýp “Ötesi… ötesi…”diyorum.

Yürüyorum.

Ne ten, ne can, ne yâr ne yâran.. .

Geçiyorum hepsini… Ne þiir kurtarýyor beni ne söz…

Adým ne, kimim ben, kadehimde ne var? Yoldayým ama illerim hani? Bunu da sen biliyorsun ancak.

Biliyor ve çaðýrýyorsun kendine.

Ama ne kadar gitsem, yol uzuyor, kýsalmýyor.

Ben bu dert ile kime yanayým. Kime anlatayým sabahtan akþama senin için koþtuðumu…

Senden gelip sana gittiðimi… Akþam heybetinle kendimden geçip sabah merhametinle kendime geldiðimi.. .

Ey kýrýk gönlün dermaný, ey Mecnun’un Leylâ’sý…

Zebur okuyup Davut oldum, Ýncil okuyup Ýsa oldum. Yeryüzüne indim. Gökyüzüne aðdým.

Çöl gecelerinde Medineli kýzlarla þarkýlar söyledim sevgilinin aþkýna…

Artýk göster kendini de yeniden bir fidan gibi dikileyim topraðýna… Çünkü derdim var, þifa senden, yol senin.

Sen izin vermezsen yürüyemem. Yorgun düþüyor bedenim, güç ver. Ýçimin pencerelerini aç…

Ne dünya kalsýn ne ukbâ…

Ezel günündeki nidanla beni bir daha çaðýr. Çünkü sultan sensin, devlet senin, izzet senin. Bak, yaðmaya verdim cihaný… Tek yolunda yürüyeyim diye…

Çünkü yol da senin, yolcu da…

Renkten renge giriyorsun, bir sýrrýný çözemeden baþka bir tecellinle kamaþtýrýyorsun gözlerimi…

Aciz olan benim, kudretli olan sen…

Öyleyse tut ellerimden. Kapat gözlerimi… Kapat ki açtýðýmda seni göreyim.

Kesreti geçip vahdete ereyim. Bir çift yeþil göze mahkûm etme beni… Yasemin kokulu bir bahçeye.. .

Ne geçmiþe ne bugüne ne geleceðe…Rahmet ki bitsin bu mahmur gece…

Ben sabahýna uyanayým.

Daðlar aþýyorum, kartallarla söyleþiyorum.

Söz bitiyor, sen kalýyorsun. Denizler geçiyorum, beyaz köpüklü dalgalarla kýyýlara vuruyorum.

Su, bitiyor, yine sen kalýyorsun. Vadilerden geçiyorum. Çiçekler soluyor da yine sen kalýyorsun. Ben lal, ben âmâ…

Sen baki, ben fânî… Sen konuþturmazsan ben konuþamam, sen baktýrmazsan ben göremem. Sen iþaretler göstermezsen ben yürüyemem.

Bak, þehrimin kandilleri sönmüþ. Lütfet ve yak onlarý..

Bak, tarumar olmuþ bahçem.

Solmuþ güllerim. Sen, dirilt onlarý… Sen olmazsan bütün vakitler akþam, sen olmazsan ne sefa var ne vefa…

Ne dünya var, ne ukbâ.. .

Toz toprak oluyorum kudretini görüp bir rüzgâr esiyor, bir gece kuþu ötüyor.

Bu da senden, o.da senden.

Hepsi senden.

Ýþte gecenin elbisesi… Kumaþý senden, iþte gece sefalarý açýyor. Kokusu senden.. .

Ama biliyorsun ki, bunlar hep tuzak… Bana ne gül gerekir ne lâle… Mihman ver ki yolun doðru olanýnda yürüyeyim.

Deðilse yollar uçurumlara çýkar…

Karanlýk olur her yan. Güneþe söyle ki doðsun. Bileyim ki sabah oldu.

Tekrar yürümek vaktidir, düþeyim yola… Kapansýn ziyan defterleri, baþlasýn yeniden yolculuk neþesi…

Ney olup inleyeyim, kaval olup aðlayayým. Yeter ki seni söylesin dilim, senin elinden tutsun elim.

Bu cihan ortasýnda, bu dehlizde yalnýz býrakma beni…

Ezelden ebede savur beni..

Savur ki, topraðýný arayan bir buðday tanesi gibi senin iklimine düþeyim…

Orda yeþereyim…

Pervane kesiliyorum ýþýðýnda… Görüyor ve biliyorsun. Kerem ediyorsun ve açýlýyor perdeler.

Safalar bahþediyorsun, tazeleniyor sözler… Hû dedikçe bayram ediyor lâleler…

Bak, o zaman nasýl da kanatlanýyor gönlüm… Ne doðu kalýyor ne batý…

Ne güneþ ne ay…

Sen gelip gönül mülküne þah oluyorsun, bir bir tükeniyor yollar. Kayboluyor gam ve mihnet deryasý…

Parlýyor ayna.. .Can evinde hüma kuþu… Harabe içinde define.. .Ben ne yaptým da geldi bu saadet.. .

Mansur gibi dara mý çekildim. Ne yaptým da þad ettin gönül hanemi… Bilirim ki rahmetindir bu…

Sen olmasan ne yol biter ne feryadým.

Ne tedbirim kâr eder ne cehdim.

Meðer ki, hep sendeymiþim, seninleymiþim. Ne yol varmýþ ne yolcu… Hasretin vuslat, uzaðýn yakýn imiþ.

Bunu da sen bildirdin. Þimdi þahbaz olup devran etmenin vaktidir gökleri… Þimdi selâmlamanýn vaktidir melekleri…

Tur daðýnda Musa, gökyüzünde Ýsa olmanýn demi…

Kapý açýldý, suret belirdi. Bitti kavga, bitti tuzak…

Ne daneler var yolda ne avcý kuþlarý…

Sen ki vefa baðýnýn gülüydün, cefa senden uzak… Ben derdim, sen dermaným, sen ikrarýmsýn benim.

Saf tutmuþ selvinin secdesi sana. Bütün yollar sana doðrudur sana…

Þimdi ulu divânýnda yine rahmet, lütfet ki baðýþlansýn suçum, uzun yoldan geliyorum ama ellerim boþ.

Sâdece hasretimi sunabiliyorum sana bir de aczimi…

Kabul buyurur musun?

Rabbim,her vesiLede SENÝN keremin saklýdýr,
SebepLer sayýsýnca hamd SANA....


“Benimdir” diye bildiklerim Senindir
Beni bende olanlara bende etme
“Ben” diye bildiðim de Senin emrindir
Beni bende býrakýp Senden etme
Rabbim, yüzümü Sana döndüm
Gönlümü de Sana çevir
Rabbim, bir Seni bir bildim
Sevdalarýmý Sende bitir...

FersahFersah

Güzel yazmýþsýn kardeþim

Yukar git