Haziran 25, 2019, 11:38:55
Haberler:

Ona âyetlerimiz okunduðu zaman, sanki bunlarý iþitmemiþ, sanki kulaklarýnda aðýrlýk varrmýþ gibi büyüklük taslayarak yüz çevirir. Sen de ona acýklý bir azabýn müjdesini ver! (Lokman -7)

Nefsini Nirana,malýný ihvana,oðlunuda kurbana bezletti

Balatan ...Tefekkür..., Kasm 23, 2009, 05:12:46 S

« nceki - sonraki »

0 ye ve 1 Ziyareti konuyu incelemekte.

Aa git

...Tefekkür...

Hicri takvimin son ayý olan Zilhicce’nin onunda baþlayýp ve dört gün davam eden Kurban Bayramý bu günlerde Kurban kesildiði için bu isimle müsemmadýr
Hazreti Ýbrahim Aleyhisselam’ýn, Allah Celle Celalühu’nun emriyle oðlu Ýsmail Aleyhisselamý kurban etmek istemesi, O'nunda buna razý olmasý ve nihayet Allah Tealâ’ya karþý gösterilen bu büyük sadâkatin karþýlýðý olarak koç kurban edilmesinin hatýrasýný taþýmakta ve mü’minler bu günlerde kurban kesmek süretiyle babaoðul bu iki Peygamberin Mevlâ Tealâ’ya verdikleri baþarýlý imtihanýn sevincini yaþamaktadýrlar
Bütün dünya müslümanlarý bu günde, Allah Tealâ için kurban keserler Böylece Allah Tealâ’nýn rýzasýný kazanmak ve Mevlâ Tealâ’ya yaklaþmak için bu dini vecibelerini yerine getirirler
Bu vesile, ile Ýbrahim Aleyhisselam'ýn sünnetinden olan bu meselenin tarihçesine kýsaca bir göz atalým ve ayetlerin ýþýðýnda tahlil etmeye gayret edelim
Rivayete göre: Ýbrahim Aleyhisselam hicretten sonra artýk kavminden ve akrabasýndan uzak kalmýþtý Bu büyük adam böylesine bir yalnýzlýk içinde yaþamakta iken Rabbine yönelmiþ, tüm benliði ile ibadet ediyordu Bu arada Mevla Tealâ’ya müraccatta bulunarak kendisinden sonra kalacak hayýrlý ve salih bir evlat niyet etti
-"Rabbim, Bana salihlerden olacak bir evlat ver (Saffat: 100)
Cenabý Hak kendisine bir oðlan verirse, onu Allah Celle Celalühu’nun yolunda kurban edeceðine dair söz verdi
Mevla Tealâ, bu derece iþtiyakla dua eden, Halil'inin duasýný kabul buyurdu
-"Biz de O'nu yumuþak huylu bir oðul ile müjdeledik”(Saffat: 101)
Ve bir zaman sonra bir evlat ihsan edildi Daha çocuk iken Rabbi’nin "Halim" olarak vasýflandýrdýðý Hazreti Ýsmail Aleyhisselam’ýn bu hilminin alâmet ve eserini ileride göreceðiz Tabi ki bu arada ehli iyalinden uzak düþmüþ, ayrýca uzun yýllar çocuðu olmamýþ ve yaþlýlýðýnda böyle bir evlada kavuþmuþ olan Ýbrahim Aleyhisse-lam’ýn da ne kadar sevinç duyduðunu elbette tahmin edebiliriz
Aradan seneler geçti ve Ýsmail Aleyhisselam serpildi, büyüdü, yürüme çaðýna geldi Ýbrahim Aleyhisselam daha önce yaptýðý nezrini unutmuþ olduðu halde eski adeti üzere Mekke’yi Mükerreme' yi ziyarete gitmiþti Bu ziyareti esnasýnda Mekke’nin kurban kesilen yerinde uykuya daldýðý bir sýrada rüyasýnda þöyle bir hitap iþitti
-Ya Ýbrahim!
Nezrini yerine getir Allah’ýn emrine binaen oðlunu kurban et"
Uykudan uyanýnca uykusunun Rahmani olup olmamasý hususunda þüpheye düþtü
Fahri Razi, Hazîn ve Kâdi Beydâvî'nin açýkladýklarýna göre Ýbrahim Aleyhisselam bu rüyayý arefe gününden bir gün evvel görmüþtü Fakat bu rüya Rahmani midir, yoksa þeytani mi? diyerek þüpheye düþtü Onun için bir güne yani "Zilhicce’nin sekizinci gününe" Terviye günü denir Terviye, þek mânasýndadýr
Ýbrahim Aleyhisselam arefe günü tekrar bu rüyayý görünce bunun Rahmani olduðunu anladý Bu sebeple, bu güne de Arefe (bildi mânasýnda) dendi
Mesele anlaþýldý Emir Rahmânî'dir Lâkin zamaný belli deðil Üçüncü gün ayný rüyayý tekrar görünce, demek ki emir o gün yerine getirilecek; Ýsmail Aleyhisselam’ý o gün kurban etmeye götürdü Bu güne de "Nahr" günü denildi
Ýnsanlýk hayatýnda bir eþi görülmemiþ çapta büyük, ayný zamanda þerefli bir hadiseyi, bakýnýz Mevla Tealâ müslüman ümmete bir imtisâl örneði olarak nasýl sunuyor:
- “Vaktâ ki çocuk babasýyla beraber yürüyüp gezecek çaða eriþince: Yavrucuðum! Rüyamda seni boðazladýðýmý görüyorum, bir düþün, ne dersin? dedi O da cevaben: "Ey Babacýðým! Emrolunduðun þeyi yap Ýnþaallah beni sabredenlerden bulacaksýn”, dedi (Saffat:102)
Yerinden yurdundan uzak kalmýþ, yaþlanmýþ bir zat'a bir erkek evlat nasîb oluyor Nice zaman onu ummuþ, beklemiþ Ne zamanki büyüyor kendisine refakat etmeye baþlayýp hayatýnýn bazý merhalalerinde kendisine destek oluyor iken, Rabbinden emir gelince, (Peygamberlerin rüyalarý vahiydir) emre itaat etmekten baþka aklýna bir þey gelmiyor, itiraz yok Ya Rabbi! Þimdi bu hüküm de nereden çýktý Neden? Niçin! Demeden mutlak bir itaat ve teslimiyet
Ya Rabbi! Bu ne iman bu ne itaat… Halil olmak kolay mý?
Mevlâ Tealâ’ya yakýn olmak, dost olmak ucuz mu?
Bu iþ gerçekten çok zordur, bunda þüphe yok!
Oðlunu bir savaþa göndermiyor ki, veya ona hayatýna son verecek bir teklifte de bulunmuyor Bu iþi, oðlunu boðazlama iþini bizzat kendisi yapacak…
Gelelim Ýsmail Aleyhisselam’a: Babasýnýn gördüðü rüyayý tasdik için, boðazlanmasý gerektiði kendisine bildirilen çocuk acaba ne düþündü? Neye karar verdi?
Þimdi Ýsmail Aleyhisselam babasýnýn daha önce yükseldiði ufuktadýr Ne diyor:
-"Ey Babacýðým! Ne ile emrolunduysan yap Ýnþaallah beni sabredenlerden bulacaksýn"(Saffat:102)
Burada bile inþaallah demeyi unutmuyor Nasýl hitap ediyor? Babacýðým! kelâma bak Bir sevgi, bir yakýnlýk ifadesi var Boðazlanma düþüncesi, demek onu üzmemiþ, ürpertmemiþ, akli muvazenesini bozmamýþ, hatta edep ve terbiyesini, sevgi ve muhabbetini dahi eksiltmiyor Bu ufku bu ruh halini, anlayabilmek için bunu kendi çocuklarýmýzda mütaala edersek daha iyi tasavvur edebiliriz Þimdi ki çocuklar olsa ne der: "Babam kafayý üþüttü, aklýný yitirdi herhalde, gerçekten kesecek galiba”, derken kaçar gider
Ýsmail Aleyhisselam bu durumda Mevlâ Tealâ’ya karþý da edebini muhafaza ediyor Kendi tahammül gücünün sýnýrýný ve hududunu biliyor Kuru bir kahramanlýk taslarcasýna, Pehlivan edasýyla þecaat arzetmiyor Kendine pay ayýrarak (Ben þöyleyim, ben böyleyim Allah yolunda canýmý kanýmý veririm vb) demiyor da, bütün fazlý keremi Allah Tealâ’ya havale ediyor
-“Allah Tealâ dilerse beni sabredenlerden bulacaksýn"
Görüþme ve konuþma faslý biterek, sýra tatbike geliyor Ýþte cihan tarihinin benzersiz ve eþsiz tablosu… Hakkýn emrine boyun eðip itaat etmenin büyüklüðü, imanýn azameti ve Allah Tealâ’nýn emrini gönül rýzasýyla karþýlamanýn ehemmiyeti, insanoðlunun alýþtýðýnýn dýþýnda bir kere daha tekarüz ediyor Babasý yavrusunu yatýrmýþ, çocuk ise kendini teslim etmiþ, itiraz yok Mevlâ Tealâ bu sahneyi Kur’an’da beyan ediyor:
- "Böylece ikisi de Allah'a teslimiyet gösterip, babasý oðlunu alný üzerine yatýrýnca" (Saffat:103)
Artýk iþ apaçýk bir vaziyete girmiþtir Baba oðul tam bir teslimiyet içinde Ýþte Ýslamiyet budur Gerçek mânasý bununla belli oluyor Rýza, itaat, teslimiyet… Allah Celle Celalühu’nun hükmünü hoþnutlukla huzurla, O'na ta' zim zevkini duyarak mukabele etmek vardýr
Çileleri dolmuþ, imtihanlarý sona ermiþtir Ýmtihanýn neticesi çýkmýþ, gayesi gerçekleþtirmiþtir Bedenin elemlenmesinden, kanýn çýkmasýndan ve cismin boðazlanmasýndan baþka hiç bir eksik taraf kalmamýþtýr
Allah Celle Celalühu kullarýný imtihanla cezalandýrmaz, kanlarýn boþuna akmasýna, cisimlerin heder edilmesine rýza göstermez Mevlâ Tealâ kullarýndan, Ýslâm ve teslimiyetten baþka bir þey istemiyor Ama öyle bir Ýslam ve teslimiyet ki, isterse ciðerparesi, öz oðlu olsun, hepsini onun yolunda feda edecek kurban edecek…
Geriye bir etle bir kan kaldý, bunu da bir boðazlama telafi eder Kaný ve eti olan herhangi bir hayvanýn boðazlanýþý
-"Doðrusu bu apaçýk ve kati bir imtihandý Ona fidye olarak büyük bir kurbanlýk verdik"(Saffat:106-107)
-Ýbrahim Aleyhisselam býçaðý oðlunun boðazýna çalýnca býçak kesmedi Yine denedi fakat yine olmadý Yanýndaki kayaya sürttü Onu kesti
Ýbrahim Aleyhisselam dedi ki:
-Ey býçak! beni Rabbime asi mi edeceksin, niçin kesmezsin?
Býçak dile geldi:
-Halil kes diyor! Celil kesme diyor! Elbette Celil olan Allah Tealâ’yý dinliyorum
O esnâda; Cebrail Aleyhisselam elinde, Mevlâ Tealâ’nýn fidye olarak gönderdiði büyük koçla inerken yüksek sesle:
-Âllâhü Ekber! Âllâhü Ekber! nidâsýyla tekbir getiriyor Ýbrahim Aleyhisselam kafasýný kaldýrýp bu manzarayý görünce:
-Lâ ilâhe illellâhü vellâhü ekber! diyor
Ýsmail Aleyhisselam da bu sesleri duyunca, meseleyi anladý ve hamd etti:
-Âllâhü ekber velillâhil hamd!
Bu sebepledir ki tekbirler, kurban bayramý günlerinde 23 vakit, namazlardan sonra getirilir
Ýþte Kurban kesmek, iman hakîkatýnýn bir abidesi halinde yükselen bu muazzam hadisenin, anma töreni olarak Ýslami vecibeler arasýna katýlmýþtýr
Ne güzel söylemiþler Ýbrahim Aleyhisselam için:
Nefsini nirana, malýný ihvana, oðlunu da KURBAN’a bezlemekte ahdine vefakârlýðýný göstermiþtir
Bizler de Kurban keserken nasýl niyet edelim?
-Ya Rabbi! Oðlunu kes diye emretsen keserdim Canýný ver desen verirdim Lâkin kurban kes dedin, iþte kesiyorum!
Bu vesileyle bütün okurlarýmýzýn Kurban Bayramýný tebrik eder, Mevlâ Tealâ’ya yaklaþmamýza vesile olmasýný kendisinden niyaz ederim


Güldeste
Mustafa ÖZÞÝMÞEKLER
Rabbim,her vesiLede SENÝN keremin saklýdýr,
SebepLer sayýsýnca hamd SANA....


“Benimdir” diye bildiklerim Senindir
Beni bende olanlara bende etme
“Ben” diye bildiðim de Senin emrindir
Beni bende býrakýp Senden etme
Rabbim, yüzümü Sana döndüm
Gönlümü de Sana çevir
Rabbim, bir Seni bir bildim
Sevdalarýmý Sende bitir...

Yukar git