Haziran 25, 2019, 01:34:19
Haberler:

(Resûlüm!) De ki: Sizi yaratan, size iþitme duyusu, gözler ve kalpler veren O'dur. Ne az þükrediyorsunuz! (Mulk -22)

AþK-ý SadýK Benim...!

Balatan ...Tefekkür..., Kasm 02, 2009, 06:58:49 S

« nceki - sonraki »

0 ye ve 1 Ziyareti konuyu incelemekte.

Aa git

...Tefekkür...




Göðe asýlý býraktýðýn bu saðnak, nice gönül tarlalarýndan “hû” filizlendirdi.
Kâinat vecde durdu.
Ve… dünya elifle dönüyor, yürekler elife dönüyor.
Aþk vesile…
Dünyaya alýþtým alýþalý, denizi çakýl taþlarýndan tanýdým.
Ýçimde ney seslerini büyüttüm.
Belli ki yine bu ýssýz limanda fýrtýna kopacaktý.
Bir muammalý vakitti oysa ki yalnýzlýklar.

Aþkýn tarifini sordum göçen kuþlara. Dediler göç…
Dediler yanmaktýr yaklaþtýkça…
Onun kaynaðýndan tadan divanedir, sonra…

Sonra bir þair kesti yolumu… “En yüce bir düþtür benim aþkým.
Görmeye deðmez ki küçük düþleri” dedi ve ekledi: “Mecnun deðilsen sus!…”

Bense güneþin kol gezdiði ufuklar hayal ederdim alkýmlý dünyamda, aþka dair…
Düþlerim en kudsi duygularla bezenmiþti oysa.
Meðer küçük düþlerle avunmuþum…

Muhayyel sevdalar bürüyor yüreðimin pencerelerini.
Herbiri tül, herbiri hür.
Hiç dokunulmamýþ, hiç yaþanmamýþ.
Hikâyelerine hayal meyal tanýklýk ettiðim…

Bu efsane hikâyeler sürüldü masama.
Bense özgün sözlerin tadýna alýþýktým.
Benim taatim, tahiyyatimdi Rab’le…

Dünyanýn perdesini þöyle bir aralayýnca, aþka dair birçok þeyin öylesine ortalýða savrulmuþ olduðunu hissettim ki; tanýnmayacak haldeydi.
Kadýn olmuþtu, para, makam, nefs, hýrs, menfaat, sömürü olmuþtu.
O kutsalý aralarýndan arýndýrmak öylesine zordu…
Kalan son sevgi sözlerini topladým avucuma… doldurmuyor bile!
Dilden çýkýp, ancak kulaða kadar varabiliyordu; yüreðe deðil…

Aþka belki bir adým, belki asýrlar vardý ama,sevgiyi diri tutmaktý, yaþatabilmekti esas olan.
Ucuzcular pazarýndan kurtulup, sultanlar sofrasýna hizmetli olabilmekti…
Ýflah olmaz aþk kisvesini giyebilmekti.
Gönülde maya tutup aþka, onu göklere armaðan edebilmekti…. uçurtmalara…

Celal-i Didar’a yâr olabilmekti benim en gerçek düþüm…
Sen ezelî ve ebedî, arzsýz, arþsýz, cennet ve cehennemsiz öylesine bir sevdasýn ki diyebilmekti…
Mevlânaca bir tavýr koyabilmekti.
Naz makamýna ulaþmayý gönül hedefinin tam ortasýna yerleþtirebilmekti…
Ruhum firdevslere kayarken, dünyanýn sahte makyajý bulaþýyor yüreðime.
Her renk bir adým daha ulaþýlmaz kýlýyor seni.

Ey ulaþýlmaz Matlubum!…

Hýrçýn dalgalar Kahhar ismini vuruyor dünya sahiline, güller Cemal isminle raksa baþlýyor bir seher, kuþlar Nur ismini zikrediyor bir þafak kýzýllýðýnda…

Bense, Vedud cografyasýnda, ’seven’ þahsýnda talibi oynamaktayým.
Belki adaylýðýn adaylýðýna bile lâyýk deðilken;

“Bende Mecnun’dan fusun aþýklýk istidadý var,
Aþýk-ý sadýk benim, Mecnun’un ancak adý var…”

diyebilme cürekârlýðýna koþmaktayým…

Belki sadece içimdeki boþlukta çýrpýnýp durmaktayým…
Ey Rab! Sana ulaþmak sensizlikte kaybolmak nedir, anlatayým mý?
Kum fýrtýnasýnda, çölde, saðanaklara aþk olmaktýr!…
Dünya elifle dönüyor, yürekler elife dönüyor… Aþk..

ALýntý...
Rabbim,her vesiLede SENÝN keremin saklýdýr,
SebepLer sayýsýnca hamd SANA....


“Benimdir” diye bildiklerim Senindir
Beni bende olanlara bende etme
“Ben” diye bildiðim de Senin emrindir
Beni bende býrakýp Senden etme
Rabbim, yüzümü Sana döndüm
Gönlümü de Sana çevir
Rabbim, bir Seni bir bildim
Sevdalarýmý Sende bitir...

Yukar git