Temmuz 18, 2019, 02:56:25 S
Haberler:

O ki, hanginizin daha güzel davranacaðýný sýnamak için ölümü ve hayatý yaratmýþtýr. O, mutlak galiptir, çok baðýþlayýcýdýr. (Mulk -2)

Ne kalýrdý ki senden geriye, duan olmasaydý?

Balatan ...Tefekkür..., Aralk 11, 2009, 07:59:57 S

« nceki - sonraki »

0 ye ve 1 Ziyareti konuyu incelemekte.

Aa git

...Tefekkür...




Ýncinin ýþýktan uzaklýðýn beþiðinde belenmesi gibi, dua da Rabbinden uzak kalýþýnýn gurbetinde bestelenir. O’na sonsuz uzaklýðýnýn kuytusunda O’nun sana sonsuz yakýnlýðýný fýsýldamasý, dua incisine rahimlik eder.

Bir þahdamarý yakýnlýðýndan emzirilir dua.
Öyle yakýndýr ki Rabbin sana, rahmetinin sana yakýnlýðýný senin kendine yakýnlýðýnla anlatýr.
Þahdamarý sende senden içeri olan, teninden de beri olan deðil midir?
Öyle bir yakýnlýktýr ki bu insanýn kendisini çaðýrmasýna benzer yahut kendisinden bir þey istemesine.

Kendisini çaðýran kendisine kendi çaðrýsýndan önce cevap verir.

Kendisinden bir þey isteyen de kendisinden istediðini baþtan kabul etmiþtir ki öyle ister.

Ýþte o sonsuz uzaklýk sadefinde, o uçsuz bucaksýz gurbet denizinin dibinde,
Rabbini çaðýrmayý kendi kendine seslenmek kadar elle dokunulur hissetmelisin parmak uçlarýnda. Rabbinden istemeyi kendinden istekte bulunmak kadar gözle görülür bir inci eylemelisin dudaklarýnýn sýcaðýnda.

Garip deðil mi?
Ýnci karanlýkta büyüdüðü halde, ýþýða eþsiz bir pýrýltý katmaya hazýrdýr.
Seni de þaþýrtmaz mý,
incinin ýssýzlýkta ve sessizlikte boy attýðý halde birden varlýðýn merkezine oturmasý?
Öylesine bir incidir iþte dua.
Sakin ve sarsýcý.
Suskun ve konuþkan. Nazlý ve sokulgan.
Uzaklýðýn çocuðu ve yakýnlýklarýn anasý.

Öyle önceliklidir ki dua, teninde açýk yaralar býrakýr Rabbin ki, o sancýlardan dua gülleri büyütesin. Aczinle sonsuz kudretine susamaný ister.
Fakrýnla nihayetsiz rahmetine acýkmaný diler.
Kendini kendine yeter sanman, önce duayý elinden alýyor ve sonsuz fakirleþtirir seni.

Kendini susuz ve tok sanman, O’na yakarma iþtahýný giderir, O’na kulluk hevesinden yoksun býrakýr seni. Öyle hatýrlýdýr ki yakarýþýn, seni rahmetinin eþiðine gözü yaþlý, boynu bükük halde getirecek günah ve piþmanlýklarýný, rahmetinin eþiðine baþvurmaktan geri durduracak sevap ve hatasýzlýðýndan daha çok el üstünde tutar Rabbin.
Öyle tatlýdýr ki yalvarýþýn, seni aff ve maðfiretinin dergâhýnda aðlatýp sýzlatan unutuþlarýný ve sürçmelerini, lütuf ve baðýþýna muhtaç olmayacakmýþsýn gibi müstaðni kýlan susturan itaatlerinden daha çok sever Rabbin.

Yeter ki bu toprak kabýn içinden yakarýþ türküleri yükselsin.
Yeter ki suskun ve soðuk dudaklar dua dua söze gelip ýsýnsýn. Yeter ki bu küskün ve dargýn yüze ümitten çiçekler dokunsun.
Yeter ki çamurdan bedene sahici bir nefes s/insin.
Yeter ki bu boþ avuçlarda dua dua kelebekler kanatlansýn. Yeter ki bu varlýk sadefinden dua incileri dökülsün.

Bu varlýk sadefini o inciyi içinde taþýmak için giyindin.
Bu dünya seferine o inciyi içinden taþýrmak için soyundun.
Dudaðýnýn her kýpýrtýsýnda, dilinin damaðýna her dokunuþunda nice incileri kýymetsiz kýlan bir kýymet kazanýr bu toprak bedenin.

Göðsünün her daralýþýnda, tereddütlerinin her kýmýldanýþýnda, incecik sýzýlarýnýn nefes nefes söylenmesinde, yanýnda, yakýnýnda, kendine olan yakýnlýktan da beride bir yakýnlýkla Rabbinin rahmetinin eþiðinde bulursun kendini.
Nefesine bürüdüðün her sýzlayýþta seni hemen iþiten Semi’ ismiyle tanýrsýn O’nu.

Kalbinin kimselere söylenmez, söylense de önemsenmez her hüznüyle seni her daim önemseyen Hakîm ismiyle varýrsýn huzuruna O’nun.
Hata ve kusurlarýn seni ezip mahcubiyet ateþinde yaktýkça, en sessiz iç çekiþlerini ciddiye alan, ayýplamadan baðýþlayan, sonra hiç yüze vurmayan, asla baþa kakmayan, severek affeden, affettiði için adeta sevinen Afuvv isminin serinliðinde bulursun O’nu.

En mahrem sýrlarýný paylaþan, en utanç verici ayýplarýný þefkatiyle örtüp saklayan, en yüz kýzartýcý suçlarýný sonsuz anlayýþýnýn kucaðýnda eriten Rahîm isminin eþiðine dökersin eteðindeki taþlarý.

Nasýlsa bir gün bu sadefin, bu toprak bedenin elleri çözülecek, hücreleri daðýlacak, dudaklarý eriyecek deðil mi? Öyleyse, hiç durmadan içindeki dua incisini büyütüp O’nun rahmetinin deryasýna savur.

Elsin sen, el; varlýðýn sadece bir avuç içi.
Ellerin var sadece, bir de elindekiler;
elindekiler bir bir elinden kaydýðý gibi, elin de elinde kalmayacak ki…

Semaya doðru açýlan, varlýðýný duanýn ayâsýnda toplayýp söz söz yakaran Sensin.
Baþka bir þey deðilsin; baþkaca önemli deðilsin ki.

Baþkalarýnýn sen yokken, sen kendi yokluðunu bilmezken, varlýðýn hasretini bile çekmezken ettiði “evlat duasý”nýn kabul edilmiþliðisin.
Bir duanýn ete kemiðe bürünmüþ halisin.

Baþtan ayaða, tepeden týrnaða, hece hece, hücre hücre duasýn.
Duasýn sadece, sadece duasýn..
Annen duadýr.
Beþiðin duadýr.
Ninnin duadýr.
Servetin duadýr.
Mirasýn da dua..

Ne kalýrdý ki senden geriye, duan olmasaydý?

Senai Demirci
Rabbim,her vesiLede SENÝN keremin saklýdýr,
SebepLer sayýsýnca hamd SANA....


“Benimdir” diye bildiklerim Senindir
Beni bende olanlara bende etme
“Ben” diye bildiðim de Senin emrindir
Beni bende býrakýp Senden etme
Rabbim, yüzümü Sana döndüm
Gönlümü de Sana çevir
Rabbim, bir Seni bir bildim
Sevdalarýmý Sende bitir...

Mercan

Allah razý olsun...Müslümanýn gizli silahý dua...

Yukar git