Haziran 26, 2019, 06:35:42
Haberler:

Ve: Þayet kulak vermiþ veya aklýmýzý kullanmýþ olsaydýk, (þimdi) þu alevli cehennemin mahkûmlarý arasýnda olmazdýk! diye ilâve ederler. (Mulk -10)

Sevemez kimse beni senin sevdiðin kadar

Balatan Mercan, Haziran 30, 2009, 05:15:59 S

« nceki - sonraki »

0 ye ve 1 Ziyareti konuyu incelemekte.

Aa git

Mercan

Bir düþün…

Çok deðil sadece birkaç dakika…

Þöyle sýyrýl þu günlük ve gündelik iþlerden, þu gölgeler ve sahteler dünyasýndan.

Sonra düþün bir an…

Adam gibi düþün, ama ‘düþünen adam’ gibi deðil.

Ýnsanca, mü’mince düþün…

Þimdi seni sevenler var ya…

Þu seni seviyorum diyenler…

Rüzgâr gibi peþinden koþturanlar var ya…

Onlar neredeydi bir zamanlar?

Bir düþün…

Onlar seni, ancak sen var olduktan, yani sen yaratýldýktan sonra bildiler ve çok sonra sevdiler. Öyle deðil mi?

Seni seviyorum diyenler için; önce senin ve sonra da sevgi denen þeyin var olmasý gerekliydi. Öyle deðil mi?

Eðer sen olmasaydýn ve yaratýlmasaydýn kim bilecekti seni? Kim haberdar olacaktý senden?

Nasýl sevebilir, nasýl “Seni seviyorum” diyebilirdi, þimdi çevrende dönüp duran insanlar.

Seni, yani henüz olmayaný, yok olaný kim bilebilir, kim sevebilirdi ki?

Hatýrlamaya çalýþ!

Sýnýrlý da olsa, hayal ve hafýzanýn izini sür. Seni götürebildiði yere kadar git.

Hatýrlamaya çalýþ!

Bir yerde durman gerekir ama iþte tam orada dur:

Sen yoktun, dünya da yoktu, hiçbir þey yoktu bir zamanlar. Ama her þeyi bir Bilen, seni bir Bilen vardý. O bir olan Allah’tý (cc). Ve sadece O vardý.

O en sevgili, O en þefkatli ve O en merhametli Rabbin vardý. O’ndan baþka hiçbir þey yoktu.

Ýþte O bütün Âlemlerin Rabbi’dir. Kur’ân bize O’nu þöyle tanýtýr:

“O, göklerin, yerin ve bunlar arasýndaki her þeyin Rabbi’dir.” (Þuarâ Sûresi, 24)

O’nun rahmeti ve sevgisi her þeyin önündedir ve üstündedir.

Evet, seni sevenler de yoktu bir zamanlar. Ne annen, ne baban ve ne de en yakýnlarýn. Hiçbir þey yoktu. Ve sen bu uzun yolculuðun hiçbirinin farkýnda bile deðilken, sadece Rabbin için yok, yoktu. Dilediði vakit, saat geldiðinde seni yokluktan varlýða, karanlýktan aydýnlýða çýkardý.

Rabbin seni, sen yokken de biliyordu ve O’nun sonsuz ilminde hep vardýn. Seni sen yokken sadece O biliyor, O seviyordu. Ve sevdiði için de seni var etti. O’nu bilmen ve O’nu tanýyýp sevmen için seni bu dünyaya gönderdi. Baþkalarý seni var olduðun için sevdiler. Anlayacaðýn onlar seni þartlý sevdiler.

Oysa Yüce Rabbin seni þartsýz sevdi. Hatta seni sevmesi için var olman bile gerekmezdi. O seni yaratýnca bilmedi. Yaratmadan önce de biliyordu. O sonsuz ilmiyle ve sonsuz kudretiyle seni yaratmayý diledi ve var etti. Unutma, sen O’nun, o sonsuz ilminde hep vardýn…

Seni yaratmakla, kendini sana bildirdi, seni senden ve kendi varlýðýndan haberdar etti.

Bu müthiþ âný kaçýrma hayatýndan. Çýkarma hiç aklýndan. Hatýrla zaman zaman.

Hatýrla ki, yanlýþlara düþmekten ve korkulara kapýlmaktan kurtulasýn.

Seni O’ndan baþka hiç kimse böyle güzel sevmedi; sevemez de. Sevemezdi de, sevemeyecek de.

O’nun sevgisi hep en baþta ve hep en önde…

Sevenler, “Seni seviyorum” diyenler, hepsi bir bir çekip gidecekler bir gün. Sadece O’nun sevgisi kalacak seninle…

Onun için dinleme içi boþ sözleri, gerçek sevgiden nasipsizleri dinleme. Dinleme o palavra þarkýlarý, o bomboþ lâflarý. Dinleme...

“Sevemez kimse seni, benim sevdiðim kadar” diyenlere. Sen, “Sevemez kimse beni, Rabbimin sevdiði kadar” de…

Gerçek sevginin yolunu bil ve bul. Bulamayanlara da göster.

Ben bir aynayým. “Aynayý deðil, siz aynadaki görüntünün, o tecellînin, o bir anlýk cilvenin kaynaðýný sevin asýl,” de ve doðru adresi göster onlara… Bir ayna tut yüzlerine. Bir ýþýk ol karanlýk bakýþlara, sevgide adresi þaþýrmýþlara.

Rabbimin o en güzel isimlerini gör ve göster bir bir. Biteni, söneni, gideni, geçeni deðil, bitmeyeni gör, batmayaný gör… Gitmeyeni, geçmeyeni ebediyen ölmeyeni, sönmeyeni bil ve bildir.

Kim sevebilir seni O’ndan baþka, kim bilebilir seni O’ndan baþka. Gerçek sevginin yolunu kaybedenlere, ýþýk parmaðýnla doðru adresi göster: Ve konuþ: Parmaðým güneþi gösterirken, parmaðýma deðil, güneþe bakýn. Bana takýlmayýn.

Yanýlmayýn, bir zerrede, bir tecellîde boðulup aldanmayýn.

Bu makamda söz senin; konuþ, sözün yettiði kadar. Konuþ konuþabildiðin kadar.

Melekler bile bu þahitliðine hayran kalsýnlar. Ve de ki; “Sevemez kimse beni ‘Senin’ sevdiðin kadar Allah’ým!”

Sevemezler, sevseler de yalan severler. Yok öyle kimseler. Sende seni sevenler, hakikati halde seni deðil kendilerini seviyorlar. Aldanma, inanma, yanma. Bir tek senin sevgindir bu dünyada gerçek olan Caným Allah’ým.

Bir tek Senin sevgin…

O sevginin bir katresi, bir zerresi bile yeter bize…

Bunu da anlamayanlara “Sözler”i aç, nurlardan þu cümleyi oku:

“…Her bir isminde mânevî çok hazine-i ihsan ve kerem bulunan bir Mahbub-u Ezelinin,

elbette bir zerre muhabbeti, kâinata bedel olabilir. Kâinat, O’nun bir cüz’î tecelli-i muhabbetine bedel olamaz.”


(Bediüzzaman Said Nursî, Sözler, 24. söz)

Selim GÜNDÜZALP



Bevadih

Seni yaratmakla, kendini sana bildirdi, seni senden ve kendi varlýðýndan haberdar etti.

Bu müthiþ âný kaçýrma hayatýndan. Çýkarma hiç aklýndan. Hatýrla zaman zaman.


Hatýrla ki, yanlýþlara düþmekten ve korkulara kapýlmaktan kurtulasýn.

Seni O’ndan baþka hiç kimse böyle güzel sevmedi; sevemez de. Sevemezdi de, sevemeyecek de.

O’nun sevgisi hep en baþta ve hep en önde…

Sevenler, “Seni seviyorum” diyenler, hepsi bir bir çekip gidecekler bir gün. Sadece O’nun sevgisi kalacak seninle…

Onun için dinleme içi boþ sözleri, gerçek sevgiden nasipsizleri dinleme. Dinleme o palavra þarkýlarý, o bomboþ lâflarý. Dinleme...

“Sevemez kimse seni, benim sevdiðim kadar” diyenlere. Sen, “Sevemez kimse beni, Rabbimin sevdiði kadar” de…

Gerçek sevginin yolunu bil ve bul. Bulamayanlara da göster.

Ben bir aynayým. “Aynayý deðil, siz aynadaki görüntünün, o tecellînin, o bir anlýk cilvenin kaynaðýný sevin asýl,” de ve doðru adresi göster onlara… Bir ayna tut yüzlerine. Bir ýþýk ol karanlýk bakýþlara, sevgide adresi þaþýrmýþlara.

Rabbimin o en güzel isimlerini gör ve göster bir bir. Biteni, söneni, gideni, geçeni deðil, bitmeyeni gör, batmayaný gör… Gitmeyeni, geçmeyeni ebediyen ölmeyeni, sönmeyeni bil ve bildir.

Kim sevebilir seni O’ndan baþka, kim bilebilir seni O’ndan baþka. Gerçek sevginin yolunu kaybedenlere, ýþýk parmaðýnla doðru adresi göster: Ve konuþ: Parmaðým güneþi gösterirken, parmaðýma deðil, güneþe bakýn. Bana takýlmayýn.

Yanýlmayýn, bir zerrede, bir tecellîde boðulup aldanmayýn.

Bu makamda söz senin; konuþ, sözün yettiði kadar. Konuþ konuþabildiðin kadar.

Melekler bile bu þahitliðine hayran kalsýnlar. Ve de ki; “Sevemez kimse beni ‘Senin’ sevdiðin kadar ALLAH’ým!”

Sevemezler, sevseler de yalan severler. Yok öyle kimseler. Sende seni sevenler, hakikati halde seni deðil kendilerini seviyorlar. Aldanma, inanma, yanma. Bir tek senin sevgindir bu dünyada gerçek olan Caným ALLAH’ým.

Bir tek Senin sevgin…

O sevginin bir katresi, bir zerresi bile yeter bize… ...

****

Yazýya bakýn...ÇARPILDIM....! harika,müthiþti....

yüreðin  var olsun Selim Gündüzalp.....

teþekkürler Mercan....

MiM

Alnt yaplan: Bevâdih - Ekim 16, 2009, 02:41:54

“Sevemez kimse seni, benim sevdiðim kadar” diyenlere. Sen, “Sevemez kimse beni, Rabbimin sevdiði kadar” de…


iþte bende buraya çarpýldým.
müthiþti, muhteþemdi...
geçmiþte göremediðimiz bu güzel yazýyý bulup çýkardýðýn için, öncelikle sana, sonra da bize bu güzel yazýyý kazandýran sevgili mercana ilanihaye teþekkürler...

hepinizin yüreði varolsun.

Yukar git