Haziran 27, 2019, 08:10:41 ÖÖ
Haberler:

Ve: Þayet kulak vermiþ veya aklýmýzý kullanmýþ olsaydýk, (þimdi) þu alevli cehennemin mahkûmlarý arasýnda olmazdýk! diye ilâve ederler. (Mulk -10)

Afra Hatun (r.a)Afrâ Hâtun

Baţlatan DAMRAM, Haziran 19, 2009, 07:46:01 ÖS

« önceki - sonraki »

0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.

DAMRAM

Mesaj konusu: Afra Hatun (r.a)Afrâ Hâtun iman âbidesi çocuklar yetiþtiren bir anne... Genç yavrularýnýn Allah ve Rasûlü yolunda þehadetlerine sabreden bir haným sahâbi... Üç çocuðunu Bedir savaþýna katýlmasý için teþvik eden kahraman bir Ýslâm hanýmý... Genç þehitler annesi...

O Medineli olup Neccar oðullarýna mensuptur. Babasý, Ubeyd Ýbni Sâlebe'dir. Annesi, Ruat binti Adiyye'dir.

Afrâ Hâtun Ýslâmiyeti Medine'de tanýmýþ ve hiç tereddüt etmeden Rasûlullah sallallahu aleyhi vesellem efendimize biat etmiþtir.

O, hicret ederek Medine'ye gelen Mekke'li muhâcir kardeþlerine hizmeti þeref bilen bahtiyar bir hanýmdý. Rabbisinin rýzasýný kazanmak için muhacir kardeþlerinin yardýmýna koþtu. Elinden gelen hizmeti esirgemedi. Onlara þefkat dolu bir anne oldu.

Afrâ (r. anhâ) ilk evliliðini Neccar oðullarýndan Hâris Ýbni Rýfâa ile yapmýþtý. Bu evlilikten üç çocuðu dünyaya geldi. Onlara; Muâz, Muavviz ve Avf isimleri verildi. Her bir oðlunu birer iman fedâisi olarak yetiþtirdi.



Afrâ Hatun Ăľecaat ve cesaret sahibi kahraman bir hanĂ˝mdĂ˝. GüçlĂĽ ve kuvvetliydi. HayatĂ˝n elem ve kederine, tahammĂĽllĂĽydĂĽ. AcĂ˝lara karþý sabĂ˝rlĂ˝ydĂ˝. Allah ve RasĂ»lĂĽ yolunda sebat eder, dĂĽnyevĂ® sĂ˝kĂ˝ntĂ˝ ve çilelere aldĂ˝rmazdĂ˝. Bedir harbi olunca oĂ°ullarĂ˝nĂ˝n hepsini savaĂľa göndermiĂľti. OnlarĂ˝n gösterdiĂ°i Ă®mânĂ® heyecandan son derece mutluluk duymuĂľtu. SavaĂľta sergiledikleri kahramanlĂ˝klara çok sevinmiĂľti. Hatta iki oĂ°lunun Ăľehadetine sevindiĂ°i kadar diĂ°er oĂ°lunun Ăľehid olamadýðýna ĂĽzĂĽlmĂĽĂľtĂĽ. Abdurrahman Ăťbni Avf (r.a) bu genç kardeĂľlerin Bedir’de gösterdikleri kahramanlĂ˝klarĂ˝ þöyle nakleder:

Bedir günü Ebû Cehil kahramanlýk þiirleri söyleyerek müþrik ordusu içinde dolaþýp dururdu. Anam beni bugün için doðurdu diyerek övünürdü. Askerine bu sözlerle cesaret vermek isterdi.






Kendi kabilesi Beni Mahzum gençleri etrafýný sarmýþ yanýna kimseleri yaklaþtýrmazdý. Böyle bir ortamda ben saðýma soluma baktým, Ensar'lý iki genç arasýnda kaldýðýmý gördüm. Onlardan biri bana doðru yaklaþtý ve:

“– Ey amca! Sen EbĂ» Cehil'i tanĂ˝r mĂ˝sĂ˝n!” diye sordu. Ben de:

“– Evet! TanĂ˝rĂ˝m ey kardeĂľimin oĂ°lu. EbĂ» Cehil'i ne yapacaksĂ˝n?” dedim. Genç delikanlĂ˝ bana:

“– Haber aldĂ˝m ki o, RasĂ»lullah sallallahu aleyhi vesellem efendimize sövermiĂľ!? Varlýðým kudret elinde olan Allah'a yemin ederim ki, onu bir görecek olursam, ikimizden eceli gelen ölmedikçe, ĂľahsĂ˝m ondan ayrĂ˝lmayacaktĂ˝r. Allah'a ahd ettim. Onu gördĂĽĂ°ĂĽm gibi ĂĽzerine saldĂ˝racaĂ°Ă˝m. Ya onu öldĂĽreceĂ°im veyahud bu uĂ°urda öleceĂ°im” dedi.

Gencin kahramanca söylediði bu sözlere ve ondaki imânî heyecana hayret ettim. Öbür genç de diðeri gibi ahdetmiþti.

Çok geçmeden, EbĂ» Cehil'i askerin içerisinde öteye beriye telaĂľla giderken gördĂĽm. Gençlere hitaben: “– GörĂĽyor musunuz? Ýþte, sorduĂ°unuz adam!” dedim.

Gençler hemen kýlýçlarýný sýyýrdýlar. Süratle hareket edip ikisi birden fýrlayarak o tarafa doðru yöneldiler. Çifte þahin gibi süzülüp Ebû Cehil'e doðru koþmaya baþladýlar. Anî bir hareketle seyirtip onun üzerine hücum ettiler. Hamle üstüne hamle yaptýlar.

Bu iki genç meðer Afrâ Hâtun'un oðlu Muâz ile Muavviz adýnda iki fedâî kardeþler imiþ.

Afrâ Hâtun'un bu kahraman oðullarý çok genç olmalarýna raðmen kükremiþ aslanlar gibi Allah ve Rasûlünün düþmaný bulunan Ebû Cehil'in üzerine çullandýlar. Bu din düþmaný neye uðradýðýný bilemedi. Kýlýç darbeleriyle derin yaralar aldý. Bu sýrada Ensardan Muaz Ýbni Amr Ýbni Cemuh adýnda bir baþka yiðit Ebû Cehil'i gözetirmiþ. O da koþup geldi ve birlikte canýný cehenneme gönderdiler.

Muaz ve Muavviz (r. anhüm) kardeþler Ebû Cehil'in iþini bitirdikten sonra yine kahramanca çarpýþmaya devam ettiler.

Bu Ýslâm cengâverleri, Bedir'in bu çifte arslanlarý, nihayet arzuladýklarý þehitlik mertebesine kavuþtular.

Afrâ Hatun (r. anhâ) iki oðlunun þehid olduðunu haber alýnca Allah'a hamd etti. Diðer oðlu Avf'ýn onlarla birlikte þehid olamayýþýna üzüldü. Ýstiyordu ki, o da Allah yolunda cânýný fedâ eylesin. Bu üzüntüsünü Fahr-i Kâinat sallallahu aleyhi vesellem efendimize gelerek þöyle dile getirdi:

“– Ya RasĂ»lallah!” Ăťki çocuĂ°um Ăľehid oldu. KeĂľke Avf da aynĂ˝ mertebeye ulaĂľsaydĂ˝. Acaba Avf onlardan daha mĂ˝ geridedir:” dedi.

Resûl-i Ekrem (s.a) efendimiz iman dolu ve þehidlik özlemiyle dolu bir kalbe sâhib bu anneye þu cevâbý verdi:

“– HayĂ˝r! Muaz ve Muavviz hayattan tam lezzet alamadan genç yaĂľta Ăľehid oldular. Fakat Avf da onlardan geride deĂ°ildir.” buyurdu.

Avf (r.a) da kardeþlerinin þehadetinden sonra büyük bir cesaretle düþman saflarý içine atýldý. Kahramanca çarpýþtý. Birçok düþmaný tepeledikten sonra þehâdet þerbetini içti. Cennette kardeþlerine kavuþtu.

Ne gĂ˝ptaya lâyĂ˝k bir hareket!.. Ne kahramanlĂ˝k!.. Ne fedakârlĂ˝k!.. Ne candan bir gayret!.. Ne yĂĽce bir imânĂ® heyecan!.. Ne Ăľerefli bir mertebe!.. Ne samimi bir muhabbet!.. Allah’Ă˝m bizlere de böylesi yĂĽcelikler nasĂ®b et!.. ĂťmânĂ® heyecan ve gayretimizi mĂĽzdâd et!.. Bu Ăľerefle yaĂľamayĂ˝ ve ölmeyi lutfet!..

Afrâ Hâtun (r. anhâ) böylesine kahraman yiĂ°itler yetiĂľtiren bir anne. ÇocuklarĂ˝nĂ˝ birer iman âbidesi olarak yetiĂľtiren ve onlarĂ˝n Allah ve RasĂ»lĂĽ yolunda Ăľehid olmalarĂ˝na sevinen bahtiyar bir anne. Bu genç Ăľehid kardeĂľler “Afrâ'nĂ˝n oĂ°ullarĂ˝” lakabĂ˝yla anĂ˝lĂ˝r olmuĂľlardĂ˝r.

Allah onlardan razý olsun. Rabbýmýz bizleri þefaatlerine nâil eylesin. Amin.

kurtlarvadisi