Haziran 25, 2019, 09:42:04
Haberler:

Gökte olanýn, sizi yere batýrývermeyeceðinden emin misiniz? O zaman yer sarsýldýkça sarsýlýr.(Mulk -15)

El-Melik

Balatan ...Tefekkür..., Mays 09, 2009, 03:30:05 S

« nceki - sonraki »

0 ye ve 1 Ziyareti konuyu incelemekte.

Aa git

...Tefekkür...

Melik
Herþeyin hakimi , Mülkün sahibi,mülk ve saltanatý devamlý olan.
Al-Malik
The Absolute Ruler. He who is the Ruler of the entire universe

Hak olan, biricik hükümdar olan Allah yücedir. Onun vahyi sana gelip-tamamlanmadan evvel, Kur'aný (okumada) acele etme ve de ki: 'Rabbim, ilmimi arttýr.' * Taha 20:114 Hak melik olan Allah pek yücedir. Ondan baþka ilâh yoktur. Kerim olan Arþ'ýn Rabbidir * Müminun 23:116 O Allah ki, O'ndan baþka ilâh yoktur. Melik'tir; Kuddus'tur; Selâm'dýr. Mü'min'dir, Müheymin'dir, Aziz'dir, Cebbar'dýr, Mütekebbir'dir, Allah, (müþriklerin) þirk koþtuklarýndan çok yücedir * Haþr 59:23 Göklerde ve yerde olanlarýn hepsi mülkün sahibi, mukades, aziz, hakim olan Allah'ý tesbih eder * Cuma 62:1 Ýnsanlarýn malikine, * Nas 114:2

Yüce Allah Melik'tir. Yani mülk sahibi, bütün eþyanýn ve yaratýlanlarýn tek mâlikidir. Bütün varlýklar üzerinde emretme, istediði gibi tasarruf etme, hiçbir þarta baðlý olmaksýzýn sahip olma O'na mahsustur. Yarattýklarýna emretme, sakýndýrma, cezalandýrma, istediðini zelil, dilediðini de aziz etme kudretine sahip olan yalnýz yüce Allah'týr. O yarattýðý mülkünde ve orada olanlarýn hepsinde yegane hükümdardýr. Sonsuz kudretiyle onlarý idaresi altýnda tutan tek Allah'týr..


Rabbim,her vesiLede SENÝN keremin saklýdýr,
SebepLer sayýsýnca hamd SANA....


“Benimdir” diye bildiklerim Senindir
Beni bende olanlara bende etme
“Ben” diye bildiðim de Senin emrindir
Beni bende býrakýp Senden etme
Rabbim, yüzümü Sana döndüm
Gönlümü de Sana çevir
Rabbim, bir Seni bir bildim
Sevdalarýmý Sende bitir...

...Tefekkür...



Kâinat sarayýnda, mîmârî ve san'atýn,
Sonsuzlara hükmeden, o yüce saltanatýn,
Ýçgüdüyle çýrpýnan, küçücük bir kanadýn,
Herþeyin sahibidir, mülkün MELÎK idir O.
Rabbim,her vesiLede SENÝN keremin saklýdýr,
SebepLer sayýsýnca hamd SANA....


“Benimdir” diye bildiklerim Senindir
Beni bende olanlara bende etme
“Ben” diye bildiðim de Senin emrindir
Beni bende býrakýp Senden etme
Rabbim, yüzümü Sana döndüm
Gönlümü de Sana çevir
Rabbim, bir Seni bir bildim
Sevdalarýmý Sende bitir...

...Tefekkür...

"YÂ MÂLÝK"
Mülkün sahibi, mülk ve saltanatý devamlý olan.


Yâ Mâlik,

Bu sabah ne kadar yoksul olduðumu düþündüm. Sýrlarýn sýrrýna ermek için nice anahtarlar koymuþsun kalbimizin içine. Hakikatin bilgisine ulaþmak için ne yollar döþemiþsin ruhumun dehlizlerine. Birden uyandým düþümden. Yoksulluðumu anlamaya, dalgýnlýðýma çareler aramaya , içimde eskimiþ ne varsa yenilemeye yoruldum. Ýhtiyar bir kuþ gibi büyük bir boþlukta, yorgun kanatlarýmla sana doðru uçmaya niyetlendim. Ben uçtukça göðün maviliði derinleþti, ruhum enginleþti. Dar-ý dünya inceldiði yerde koptu bu serüvende. Bir kuþ gibi geldiðim bu kapýdan yine bir kuþ gibi uçarak gideceðim düþüncesi yaðmaladý bütün mal varlýðýmý. Hiçbir þeyim olmadýðýný, mülkün de týpký kendim gibi sana tabii olduðunu bildim en sonunda Yâ Mâlik... Bu kutlu yolculukta muvaffak eyle.


* Hükümdarsýn mülk senindir

Ahir senin ilk senindir

Derya senin mülk senindir

Yaratan sensin “Yâ Mâlik”


Yâ Mâlik,

Sularýn çaðýltýsý geceleri ne güzeldir. Seni zikrederek çaðlaya çaðlaya senin Ummanlarýna yürümesi aldý aklýmý. Bir ýrmak gibi kükremek ve dalmak senin Ummanlarýna... Düþüncesi yýldýzlar düþürüyor ruhuma. Uyuyan bir güvercinin nabzýný duyuyorum. Sana inanmýþ ve senin için adanmýþ bir hayatý sürüyor. Senin baþkentinde olmanýn huzuru sinmiþ uykusuna. Kabuslar görmüyor bir kefen parasý bile etmeyecek nesneler için. Ben de býrakýyorum tüm kabuslarýmý yürüyorum gül kokulu baþkentine. Kabul buyur Yâ Mâlik. Baþkentinin kýyýsýnda durdur beni. Üzerime bulaþmýþ ne kadar dünya sureti varsa soyunayým senin sularýnda. Arýnayým. Sonra kabul buyur beni.


Din günün sahibisin

“Malik-i yevmiddinsin”

Yer ile göðün arasýný

Donatan sensin “Ya Mâlik”

Allah’ým,


Alnýmdaki okunaksýz yazýnýn anlamýný çok sonralarý çözdüm. Aþka düþüp, karalar baðladýðýmda, annemi senin ülkene uðurladýðýmda bildim alnýmýn yazýlarýný.. Hiç yaþayamam sandýðým bütün kara günlerimde daha da bilendim bana yazýlan günleri yaþamak için. Bana ait olmayan bu ömrün vadesini düþünmedim bile. Bana ait olmayan bir ömrü yine bana ait olmayan bu misafirhanede baþý boþ tüketmek düþüncesi sarmadý beni. Dakikasý bile benim olmayan bir ömür emanetim var. Biliyorum. Zorlandým, kafamý taþtan taþa vurdum. Sana layýk olmak düþüncesi yýktý bentlerimi. Bütün nesneleri ömrümün emrine vermek gerekti emrinde olmadan nesnenin. Senin mülkünde kendimi yaðmaladým. Sana olan aþkým hep benimleydi. Sana þükürler olsun Yâ Mâlik.


Din günün sahibisin

“Malik-i yevmiddinsin”

Yer ile göðün arasýný

Donatan sensin “Ya Mâlik”


Ey Allah’ým,

Günahlarý çoðalan caddelerin esrarý yok. Tadý yok içinde olmadýðýn zenginliðin. Perdeleri huzura kapanmayan evlerinin bin yetimi var. Zulümden aðlar sarmýþ dört yanýmýzý. Para için pul için evlat anasýný atasýný katlediyor. Dünya sureti kirli elerini her yana uzatmýþ. Hepimiz birer Yusuf’uz kör kuyularda. Bir de günahkarýz üstelik. Çýkar bizi. Mýsýra sultan olmak deðil muradýmýz. Kapýna geda kýl bizi. Kurtar bizi maddenin metalik adýmlarla yürüdüðü bu çarkýn diþleri arasýndan Rabbim. Kar çiçeklerinin beyazý gibi olalým her birimiz. Tertemiz karlar arasýndan fýþkýralým imaný tazelenmiþ olarak. Sana tapýyoruz rabbim. Sana inanýyoruz. Kötü zaaflarýmýzý körelt iyilik niyetine. Her þeyin þüphesiz tek sahibi sensin.


Din günün sahibisin

“Malik-i yevmiddinsin”

Yer ile göðün arasýný

Donatan sensin “Ya Mâlik”


Yâ Mâlik,

Nefsimiz bize zulmederken, bizi avuçlarýnda döndürürken biz kul köle olduk. Nefsin ordularý akýn akýn üstümüze gelirken bir çað yenilgisi muþtuluyor bütün kainat. Senden baþka sýðýnacaðýmýz bir makam yok. Þüphesiz sen herþeyin sahibisin. Azgýn zamanýn elinden tuttuðumuz için hepimiz gün be gün kayýptayýz. Kayýplarýmýzý azalt. Nefsimizin dizginlerini al elimizden. Hastalýklý ruhlarýmýzý saðalt. Bize himmet et Rabbim. Nefsimizin bize zulmetmesine, nefsimizin elinde küçük düþmemize aman verme Allahým. Dünya kirlerini atabilmemiz için rahmetinin sularýnda yuy bizi. Akla. Bizi sevdiklerine kat. Amin.


Din günün sahibisin

“Malik-i yevmiddinsin”

Yer ile göðün arasýný

Donatan sensin “Ya Mâlik”

Rabbim,her vesiLede SENÝN keremin saklýdýr,
SebepLer sayýsýnca hamd SANA....


“Benimdir” diye bildiklerim Senindir
Beni bende olanlara bende etme
“Ben” diye bildiðim de Senin emrindir
Beni bende býrakýp Senden etme
Rabbim, yüzümü Sana döndüm
Gönlümü de Sana çevir
Rabbim, bir Seni bir bildim
Sevdalarýmý Sende bitir...

...Tefekkür...

Ya Melik!
Kimsenin kimseye fayda vermedigi gün hüküm senin.
Gökler yarýlýrken sahibim sensin.
Yýldýzlar daðýlýrken sahibim sensin.
Varlýðým bana ait degil, varým yoðum senin...
Elimde olanlar benim degil, sahiplendiklerim de senin...
Yokluða düþürme beni, an senin.
Darlýk verme kalbime, mekan senin...


Rabbim,her vesiLede SENÝN keremin saklýdýr,
SebepLer sayýsýnca hamd SANA....


“Benimdir” diye bildiklerim Senindir
Beni bende olanlara bende etme
“Ben” diye bildiðim de Senin emrindir
Beni bende býrakýp Senden etme
Rabbim, yüzümü Sana döndüm
Gönlümü de Sana çevir
Rabbim, bir Seni bir bildim
Sevdalarýmý Sende bitir...

Mercan


Allah razý olsun caným

...Tefekkür...




El – Melik…

Bütün kainatýn, görülen ve görülemeyen tüm alemlerin, yegane sahibi ve tek hükümdarý…

“Mutlak hakim ve hak olan Allah (cc) çok yücedir. O’ndan baþka ilah yoktur. O (cc) yüce Arþ’ýn Rabbidir.” (Müminun suresi, 116. ayet)

Üzerinde yaþadýðýmýz bu dünya da, dünyada bulunan her zerre de ve dünyanýn içinde bulunduðu bütün bir kainatta, her þeyin yegane sahibi Cenab-ý Hakkýn hüküm ve idaresi altýndadýr. O’nun izni ve rýzasý olmaksýzýn tek bir dal dahi kýpýrdamýyor. Bu kainatta; bilim adamlarýný dahi hayrete düþüren, akýllara durgunluk veren, muazzam bir þekilde kurulu intizam ve düzen, eþi benzeri görülmeyecek idare, yalnýzca O’nun Kudret-i Ýlahisi ile saðlanmakta… Hem öyle bir idare ki kainatýn var olduðu günden bugüne kadar tek bir saniyelik þaþma olmaksýzýn sürüyor.

Mülk yalnýzca Allah’ýn (cc)… Bizde O’nun mülkünün birer parçasýyýz ve O’nun emri ile, izni ile yaþýyoruz, çalýþýyoruz. Hiçbir þeye sahip deðiliz. Her þeyin yegane sahibi yalnýzca O ( cc)…

Peygamberimiz’in (s.a.v) hiç bir þeyin sahibi olmadýðýmýzý, sahip olduðumuzu zannettiðimiz her þeyin bir çöp yýðýnýndan ibaret olduðunu anlatmak için Ebu Hüreyre’ye gösterdiði misal ne kadar ibretlidir.

Bir gün Efendimiz (s.a.v) Ebu Hüreyre’nin (r.a) elinden tutarak Medine’nin çöplerinin döküldüðü bir dereye götürmüþ. Oradakileri gösterdikten sonra þöyle buyurmuþ:

“Gördüðün bu kafataslarýnýn sahipleri ayný sizin gibi ihtiras ve uzun kuruntular besleyen kimselerdi. Þimdi etsiz kemik olarak kaldýlar. Sonunda çürüyüp toz haline gelecekler.

Burada gördüðün pislikler onlarýn yediði lezzetli yemeklerdir. Nereden kazandý ise kazandýlar, sonunda midelerine indirdiler…
Þimdi ise herkes buradan uzaklaþmaktadýr…
Bu parçalanmýþ bezler onlarýn süslü elbiseleriydi. Þimdi rüzgar onlarý parça parça etmiþtir.
Bu kemikler onlarýn bindikleri bineklerin kemikleridir. Ýþte dünyanýn manzarasý ve sonu budur. Þimdi dünyalýk için aðlamak isteyen aðlasýn!” (1)

Sahip olduðumuzu zannettiklerimiz eninde sonunda bir çöp yýðýnýndan fazlasý deðil. Bizim dediðimiz beden dahi bizim deðil, ruh tenden alýnýnca çürüyüp toprak olmaya mahkum… Hal böyleyken akýl karý mý ki güç ve makam için bunca çýrpýnýþ olmasý… Biraz daha toprak için onlarca kanýn dökülmesi… Sonunda hiç bir þeyimiz olmadan geldiðimiz bu dünyadan yine hiç bir þeyimiz olmadan göçmekteyiz. Böylesi bir gerçek varken önümüzde akýl, eninde sonunda bir çöp yýðýný olmaktan öte geçemeyen dünyalýk için boþ yere çýrpýnýp duruyor.

Kiþi “ben” dedikçe “benim” dedikçe belki farkýnda olmadan giderek Nemrut’laþýyor. “Ben”lik aðýr basýyor da çoklarýný kendisinin sanýyor. Eline verilen her imkanýn, her makamýn ve her nimetin daima kendisi ile kalacaðýna inanýyor. Malý, mülkü, þaný, þöhreti ne denli çok olursa o denli hükümranlýða soyunuyor. Ve bir zamanlar Firavunlarýn yaptýðý gibi kendini tanrý ilan ediyor. Günümüzde adýna “tanrý” deðil de farklý isimler vererek de olsa kendini her þeyin sahibi sanan, kendisinden altta olanlara hükümran olmaya kalkacak kadar gaflete düþen kiþiler mevcut… Böylece düþtükleri gafletin farkýnda olamayanlar, Hz. Ýbrahim’e kafa tutan Nemrut misali yaktýðý ateþe eninde sonunda kendileri düþmekte…

“Allah kendisine hükümdarlýk verdi diye Rabbi hakkýnda Ýbrahim’le tartýþaný görmedin mi? Hani Ýbrahim ona – Benim Rabbim odur ki hem diriltir hem öldürür – dediði zaman; – Bende diriltir ve öldürürüm – demiþti. (Ýki kiþi çaðýrmýþ ve birini öldürüp diðerini sað býrakarak kendince öldürüp diriltebileceðini kanýtlamaya çalýþmýþtý) Ýbrahim – Allah güneþi doðudan getiriyor haydi sen onu batýdan getir- deyince o inkar eden herif þaþýrýp kaldý. Öyle ya Allah zalimler topluluðunu doðru yola iletmez.” (Bakara süresi 258. ayet)

Dünyanýn yükü çok aðýr. Acýlar var, ayrýlýklar var, derdi tasasý, hastalýðý var ve ölüm var. Ýnsan bunca yükü kaldýramaz. Yani mevcut düzeni beðenmeyip bir þeyleri deðiþtirmeye kalksa, kendisine yanlýþ görüneni düzeltmeye çabalasa hiçbir þeyi deðiþtiremez. Bu yüzden mülkü sahibine teslim etmeli… Bizim olmayaný kendimizce deðiþtirmeye, düzeltmeye çabalamamalý… Ýnsana her ne kadar eðri görünse de Ýlahi Nizamda her þey tamda olmasý gereken doðrulukta… Biz bilmeyiz Allah (cc) biliyor. Bizler aciziz Allah (cc) kudreti ile her þeyi en güzel þekilde nizama sokuyor…

De ki: “Ey mülkün sahibi Allah’ým! Sen mülkü dileðine verirsin, dilediðinden de çeker alýrsýn. Dilediðini aziz edersin, dilediðini de zelil edersin. Hayýr senin elindedir. Muhakkak ki sen her þeye kadirsin.” ( Al-i Ýmran süresi 26. ayet)

Sen tek yöneldiðim kapým, sýðýndýðým tek limaným, her þeyin yegane sahibi olaným, Yolumu an’lýk þaþýrsam da doðru yolu bulduraným…

Beni bana býrakma!… Beni sensiz býrakma!…

(1) Veysel Akkaya – Genç Sahabiler

Eylül Baþak
Sayha dergi
Rabbim,her vesiLede SENÝN keremin saklýdýr,
SebepLer sayýsýnca hamd SANA....


“Benimdir” diye bildiklerim Senindir
Beni bende olanlara bende etme
“Ben” diye bildiðim de Senin emrindir
Beni bende býrakýp Senden etme
Rabbim, yüzümü Sana döndüm
Gönlümü de Sana çevir
Rabbim, bir Seni bir bildim
Sevdalarýmý Sende bitir...

Yukar git