Haziran 27, 2019, 09:01:47
Haberler:

Elif. Lâm. Mîm. Ýþte bu âyetler, hikmet dolu Kitab'ýn âyetleridir. (Lokman -1,2)

Varsýn Ve Ordasýn Biliyorum!

Balatan ...Tefekkür..., Nisan 20, 2009, 06:22:44 S

« nceki - sonraki »

0 ye ve 1 Ziyareti konuyu incelemekte.

Aa git

...Tefekkür...

VARSIN VE ORDASIN BÝLÝYORUM
VAR’A ‘yok’ demekle, nesi deðiþir ki ‘var’ýn? Varsýn Allah ’ým varsýn! Diller yok diyorsa yalan, kalplerde senin adýn yazýlý... Canlar Seninle yaþýyor... Eller, sen istersen tutabilir, dizler de öyle...
Alâim-i Semâ senin.
Gökkuþaðýnda renkler Seni gösteriyor, ‘ressam’ yok dese dert midir? Þarkýlarda
ismin geçmese ne gam? Sesler seni söylüyor. Senin besteni þakýyor bülbüller!
Gül gülümsüyorsa senin güzelliðinden...
Rahmetinin katresidir yaðmur, bahçeler hep senin.
En þefkatli sensin  Allah’ým. Çünkü sensin anneleri yaratan...
En kudretli sensin  Allah’ým Çünkü sensin daðlarý dik tutan...
Çocuklarýn pamukçacýk ellerinde, çimenlerin yeþermelerinde, sevdâlýlarýn sýcacýk yüreklerinde ‘apaçýk’ sen ‘saklýsýn’...
Sana ‘yok’ diyeni ‘yok’tan ‘var’ eden de sensin.
Bolluklar mükâfatýn, kýtlýklar ikazýn... Ferahlýklar, sýkýntýlarýmýza teselli, üzüntüler seni hatýrlamamýz için...
O kadar varsýn ki...
Varlýðýnýn heybeti karþýsýnda baþýmýz dönüyor, týpký dünya gibi...
Sensiz yaþanmýyor...
Milyonlarca yýldýr, milyarlarca hayat ve her hayat sahibine her an taptaze nefesler veren nasýl ‘yok’ olur, nasýl ‘yaþamaz’?
Hayatý veren sensin. Hayat da, hayatým da senin. Kendini bilmeyen seni tanýmamýþ; kim neylesin?
Anlamayý, bir adýma karþýlýk bin adýmla koþuþturan sensin.
‘Ýnanýlan’ da sensin ‘inandýran’ da...
‘Var’ daha ‘yok’ iken ‘var’ olan da sensin.
Her zaman her yerde ‘var’ olan da!
Sevgin zerre eksilse üzerimizden ve bir an çevrilse bakýþlarýn, tutuþur yanarýz...
Asýrlar bir ince perde, mekân bildiðimiz, ayak bastýðýmýz, paylaþamadýðýmýz dünya bir durak...
Bir hak verdin... Akýl, duygu, dudak verdin, söyleyeceðiz...
Kaderimizi kendimize ‘yazdýran’ da sensin.
Yarattýn, yaþatýyorsun, diriliþimiz vaadin...
Sen vaadinden dönmeyensin, senindir sonsuzluk!
‘Küçükler’ Senden uzaklaþtýkça küçüldüler, ‘büyükler’ sana yaklaþtýkça büyüdüler.
Yûnus balýðýn karnýnda, Yûsuf zindanda senin kölendi. Hürriyet sendeydi, sen Rabbimizsin...
Serinlik Sendendi, Ýbrahim’i ateþin yakýþýndan kurtaran... Mûsa’yý Firavun’un sarayýnda büyüten sendin.
Sendin hem yetim, hem öksüz Muhammed’i (asm) Mirâc’a çýkaran...
Yûsuf Züleyha’yý senin için reddetti...

O, her þeyi!
Allah'ým:
Rüzgârdan, ýþýktan, lisandan, insandan deliller gönderdin.. Her oluþ, her tükeniþ iþâretindi!
Peygamberlerin, nizâmýný anlatan yazýnýn satýrbaþlarýydý, kelimelerindi velilerin: dostlarýn, senin imla iþaretlerin...
Geylânî seni söyledi, Rabbanî seni, Mevlânâ sana çaðýrdý, Gazâlî sana.
Bediüzzaman’ýn “çaðýna ve sonrasýna” seni anlatan sözü binlerce sayfa sürdü...
“Bildim seni ey Rab, bilinmez meþhur” dedi Necip Fazýl, Sen çileyi mutluluk yapansýn.
Varsýn  Allah’ým varsýn...
Hilekârsa bilim, edepsizse edebiyat, sahteyse san’at,gerçeðini; amacýný kaybetmiþse ‘yok’ diyorsa desin!
Küçük kitaplar ‘yok’ yazsa?
Kâinat ‘var’ yazan koca kitap!
Yazan sensin, okutan sensin.
Selâm sana sevgili.
“Bir nakýþta bin nakþý nakþeden nakkaþ...”
Atomundan galaksisine, zerresinden küresine, yarattýðýn ne varsa, hepsi içimde dönüyor... Dalgalanýyor denizlerin damarlarýmda, buðulanýyor gökyüzü gözlerimde, rüyalar içindeyim, çiçekler içinde, güneþler açýyorum... Bir küçük kâinatým!
Ýnsaným ve inanýyorum sana.
Kundaktan kefene, beþikten musallaya ve oradan ‘asýl hayata’ uzanan rahmetine...
Þelâlelerde çaðýldayan, mercanlarda parýldayan güzelliðine... Toprak kokan mahsuller, kovanlar, peteklerce ikram ikram üstüne bereketine... Kan kýrmýzý karanfillerden, gözbebeklerine kadar, binbir çeþit ve rengârenk sanatýna inanýyorum...

‘Yok’a inanmak ‘yok!’

Þüphesiz inanýlacak yalnýz Sensin.
Sebepler! Size söylüyorum, sizi sebep gösterenlerde suç, Sevgilim ‘ol’der ve ‘olur’...
Allah'ým...
Bir sevdâdýr sana inanmak...
Gurbette âniden kavuþmaktýr!
Her þeyimi sen verdin, her þeyim senin.
Seni sana lâyýk anlatamadým affet! Kelimem yetmedi! Ýþte Allah ’ým bu kulunun bütün söyleyebildiði bu kadar.

Ben bu kadarým...

Þükür ki sen bu kadar deðilsin!

Rabbim,her vesiLede SENÝN keremin saklýdýr,
SebepLer sayýsýnca hamd SANA....


“Benimdir” diye bildiklerim Senindir
Beni bende olanlara bende etme
“Ben” diye bildiðim de Senin emrindir
Beni bende býrakýp Senden etme
Rabbim, yüzümü Sana döndüm
Gönlümü de Sana çevir
Rabbim, bir Seni bir bildim
Sevdalarýmý Sende bitir...

Yukar git