Haziran 27, 2019, 08:13:24
Haberler:

Þimdi (düþünün bakalým), yüz üstü kapanarak yürüyen mi (varýlacak) yere daha iyi eriþir, yoksa doðru yolda düzgün yürüyen mi?(Mulk -21)

Abdullah bin gâlib

Balatan mis@fir, Nisan 12, 2009, 06:53:54

« nceki - sonraki »

0 ye ve 1 Ziyareti konuyu incelemekte.

Aa git

mis@fir

ABDULLAH BÝN GÂLÝB

Evliyânýn tanýnmýþlarýndan ve Tâbiînden. Zühd ve verâ sâhibi olup, din bilgilerini öðrenmek ve bunlara göre yaþamak zevkýni tadan bir veli idi. Tasavvufta üstün derecelere kavuþtu. Sâde ve basit bir hayât yaþardý.

Evinde iki odasý vardý. Bunlardan birini âilesinin ikâmetine, diðerini de ibâdet için ayýrmýþtý. Ýbâdetlerini bu odada yapardý. Kendine has gündüz ve gece okuduðu ayrý duâlar vardý. Yüz rekat kuþluk namazý kýlar; "Biz Allahü teâlâya kulluk için, ibâdet etmek için yaratýldýk." derdi. Hattâ; "Dostlarýna ve sana tâbi olanlara çok ibâdet ettiriyorsun, onlarý sýkýntýya sokuyorsun." diyen birine; "Onlarýn ibâdet etmekten ne gözleri görmez oldu ne de belleri büküldü. Allahü teâlâ kendisini çok zikretmemizi istiyor. Sen ise az zikretmemizi söylüyorsun!" cevabýný vermiþti.

Bâzan yaptýðý amelleri insanlara anlatýr ve insanlarý teþvik maksadýyla; "Allahü teâlâ bu gece bana þu kadar rekat namaz kýlmayý, þöyle zikretmeyi, þunlarý okumayý nasîb etti..." derdi. Bu sözlerini dinleyenlerden bâzýlarý; "Senin gibi bir zât ibâdetleriyle böyle övünür mü?" dediklerinde, Kur'ân-ý kerîmden; "Rabbinin nîmetlerini söyle!" (Duhâ sûresi: 11) meâlindeki âyet-i kerîmeyi okudu ve; "Rabbim üzerimdeki nîmetlerini söylememi emrediyor, sizler ise gizlememi istiyorsunuz." dedi.

Kiþinin yaptýðý ibâdet ve tâatlarý baþkalarýna anlatmasýnýn niyetine göre deðiþeceðini, hâlis ve riyâsýz ise emr-i mârûf, iyiliði bildirmek olacaðýna iþâret ederdi. Ebû Saîd el-Hudrî'den rivâyet ettiði; "Ýki huy mü'minde bir araya gelmez cimrilik ve kötü ahlâk." hadîs-i þerîfini devamlý okurdu.

Þöyle duâ ederdi:

"Allah'ým arzularýmýzýn düþüklüðünden, kötülüðünden, amellerimizin noksanlýðýndan, ecelimizin yaklaþmasýndan, sâlih kullarýn aramýzdan ayrýlmasýndan sana sýðýnýrýz."

Zâviye harbi denilen bir savaþa katýlmýþtý. Bu sýrada oruçlu idi. Düþman saflarýna hücum edeceði sýrada baþýna biraz su döktü. Sonra kýlýcýný sýyýrýp kýnýný kýrdý. Bu, þehîd düþünceye kadar savaþacaðým manâsýna gelirdi. Düþman saflarýna daldý. Savaþa savaþa þehîd düþtü.

1) Hilyet-ül-Evliyâ; c.2, s.256

Yukar git