Haziran 25, 2019, 09:43:08
Haberler:

Lokman, oðluna öðüt vererek: Yavrucuðum! Allah'a ortak koþma! Doðrusu þirk, büyük bir zulümdür, demiþti. (Lokman -13)

BÜLBÜL

Balatan TUNAHANBEY, Ocak 02, 2009, 01:10:56

« nceki - sonraki »

0 ye ve 1 Ziyareti konuyu incelemekte.

Aa git

TUNAHANBEY

BÜLBÜL



Bütün dünyaya küskündüm, dün akþam pek bunalmýþtým:

Nihâyet bir zaman kýrlarda gezmiþ, köyde kalmýþtým.



Þehirden kaçmak isterken sular zaten kararmýþtý;

Pek ýssýz bir karanlýk sonradan vâdîyi sarmýþtý.



Iþýk yok, yolcu yok, ses yok, bütün hilkat kesilmiþ lâl...

Bu istiðraký tek bir nefha olsun etmiyor ihlâl.



Muhîtin hâli "insâniyet"in timsâlidir sandým;

Dönüp mâziye týrmandým, ne hicranlar, neler andým!



Taþarken haþrolup beynimden artýk bin müselsel yâd,

Zalâmýn sînesinden fýþkýran memdûd bir feryâd.



O müstaðrak, o durgun vecdi nâgâh öyle coþturdu:

Ki vâdiden bütün, yer yer, eninler çaðlayýp durdu.



Ne muhrik naðmeler, yâ Rab, ne mevcâmevc demlerdi:

Aðaçlar, taþlar ürpermiþti, gûyâ sûr-ý Mahþer'di!







- Eþin var âþiyanýn var, bahârýn var ki beklerdin.

Kýyâmetler koparmak neydi ey bülbül, nedir derdin?



O zümrüt tahta kondun, bir semâvî saltanat kurdun,

Cihânýn yurdu hep çiðnense, çiðnenmez senin yurdun!



Bugün bir yemyeþil vâdi, yarýn bir kýpkýzýl gülþen,

Gezersin hânumânýn þen, için þen, kâinatýn þen!



Hazansýz bir zemîn isterse, þâyet rûh-ý serbâzýn,

Ufuklar, bu'd-i mutlaklar bütün mahkûm-ý pervâzýn.



Deðil bir kayda, sýðmazsýn - kanatlandýn mý - eb'âda

Hayâtýn en muhayyel gâyedir âhrara dünyâda.



Neden öyleyse mâtemlerle eyyâmýn periþandýr,

Niçin bir katrecik göðsünde bir umman huruþândýr?



Hayýr mâtem senin hakkýn deðil... Mâtem benim hakkým;

Asýrlar var ki, aydýnlýk nedir, hiç bilmez âfâkým.



Tesellîden nasîbim yok, hazan aðlar bahârýmda;

Bugün bir hânumansýz serserîyim öz diyârýmda.



Ne hüsrandýr ki: Þark'ýn ben vefâsýz, kansýz evlâdý,

Serapa Garb'a çiðnettim de çýktým hâk-i ecdâdý!



Hayalimden geçerken þimdi, fikrim hercümerc oldu,

Salâhaddîn-i Eyyûbî'lerin, Fâtih'lerin yurdu.



Ne zillettir ki: Nâkûs inlesin beyninde Osman'ýn;

Ezan sussun, fezâlardan silinsin yâdý Mevlâ'nýn!



Ne hicrandýr ki: En þevketli bir mâzi serâp olsun;

O kudretler, o satvetler harâb olsun, türâb olsun!



Çökük bir kubbe kalsýn ma'bedinden Yýldýrým Hân'ýn;

Þenâatleri çiðnensin muazzam Kabri Orhan'ýn!



Ne heybettir ki: Vahdet-gâhý dînin devrilip, taþ taþ,

Sürünsün þimdi milyonlarca me'vâsýz kalan dindaþ!



Yýkýlmýþ hânümânlar yerde iþkenceyle kývransýn;

Serilmiþ gövdeler, binlerce, yüz binlerce doðransýn!



Dolaþsýn, sonra, Ýslâm'ýn harem-gâhýnda nâ-mahrem...

Benim hakkým, sus ey bülbül, senin hakkýn deðil mâtem!

m.a.e.

MiM

çok teþekkür ederim, TUNAHANBEY... bülbül'ü yeniden hatýrlamak çok güzeldi. hele de meþ'um gazze saldýrýsý üzerine.

"teselliden nasibim yok, hazan aðlar baharýmda
bugün bir hanumansýz serseriyim öz diyarýmda"

ruhun þad olsun, aziz üstadým. bugünleri görseydin, kimbilir nasýl feryad-u figan eylerdin...

Yukar git