Bırakın iç sızım hiç durmasın
O yârin yoluna yürek kanasın
Sinede güller açmasın solsun
Aşk demi alsın heder olmasın

Lisan, sukutun erdemiyle ansın
Hal tefekkürün içinde kuşansın
Mana buharlaşmasın ruh kansın
Kalbim muhabbetle aşkı yaşasın

Ne sel nede esen yelden korkma
Korkuların girdabına, sen soluma
Kalbini yokla ruhunla barışık yaşa
Aşkın naifliğini zevkine hasretme

Aşk, asıl olan korkunun dergâhıdır
Ruhuyla nefeslenmeyeni kim anlar
Geçip giden zamanlar ne anlatırlar
Aşk gök kubbeden insana bakarlar

Her geçen gün o arz darlık yaşıyor
İnsan denen varlık zevkine koşuyor
O mahşer adına kıyamda duruluyor
Hâkimi mutlak hazin ki anlaşılmıyor


Mustafa CİLASUN